Eerste zone. 508 Zevende gebied. 
verkondigt», — zoo hoort men de Javanen zeggen (1), — «aan 
de bewoners der wildernis het uur, waarop de tijger zijn schuil- 
hoek verlaat». Zorgvuldig sluit nu de reiziger de deur zijner hut 
en de eenzaam wonende Javaan begeeft zich binnen het paalwerk , 
dat zijn huis omringt: want de tiran der wildernis sluipt in het 
rond. 
De rhinoceros, s Badak, j Wara: Rhinoceros sundaicus 
G, Cuv., wordt insgelijks veelvuldig in dergelijke laag groeijende 
graswildernissen, ja, in de nabijheid van het strand der zee aan- 
getroffen , niettegenstaande men hem dikwerf in hoog gelegene, 
oorspronkelijke wouden vindt. (Zie de derde zone.) — Tjoeroek 
nëgtëg is de hoofd-Desa der kleine dorpen, die, op een grooten 
afstand van elkander verwijderd , in de Alang-wildernissen van het 
distrikt Karang (Preanger-Regentschap Soekapoera) zijn gelegen, 
niettegenstaande het hoogstens uit een twintigtal Bamboes-hutten 
bestaat; dit dorpje hebben zijne bewoners met een hoog paalwerk 
omringd. Maar zelfs binnen dezen sterken «Pagër» zijn de bewo- 
ners niet beveiligd tegen de aanvallen van tijgers , niettegenstaande 
het wachtvolk gedurende den ganschen nacht brandende vuren tus- 
schen de omheining en de hutten hunner dorpsgenooten onder- 
houdt. Toen ik mij gedurende den 10der, 11den en 12den Augus- 
tus, 1847, aldaar bevond, beweende menig gezin het verlies van 
een der zijnen, die vóór korten tijd eene prooi van het roofdier 
geworden was. De eentoonige, treurige, woeste landstreek oefent 
een onmiskenbaren invloed uit op de neêrslagtige gemoedstemming 
harer bewoners, die zeer arm zijn en door tijgers worden belaagd. 
Het scheen, dat het toen in den bronsttijd der rbinocerossen was. 
lederen avond, zoodra de duisternis was gevallen, hoorde men 
tegenover het dorp, aan de overzijde der beek (Tji-) Langla, van 
(1) Naar de Javanen beweren, worden paauwen en tijgers altijd t 
eer zij steeds e ee „Foewel ik miet in staat ben het verschijnsel te verklaren 
zoo heb ik die bewering doo 
waar het aantreffen van gd cai eene uitzondering op den regel mag worden beschouwd. 
in gebergten ter hoogte van 8000 voet, zoo als , bij hersen in het Ajanggebergte, 
vele herten worden gevonden , — ook daar ttelkmen paauwen aan. Zou he t ge aas 
en de inhoud van de darmen der dieren, welke de vijgeet éen l het onts er van 
wormen (insekten-larven) Ben eren, die aan d auwen tot voedsel stre kken? — Ge- 
vangene paauwen heb ik gedurende langen tijd met kema en regenwormen Beraodid 
8 
5 
- 
