Eerste zone. 325 Negende gebied. 
derendak , waarin hunne rondachtige kroonen zich reeds in de 
verte laten bespeuren door den helderen tint, die daaraan eigen- 
aardig is, hangen elders de verbazend groote vliesvruchten (fol- 
liculi) van Kixia arborea, die eene lengte van verscheidene voeten 
verkrijgen, in paren nevens elkander aan de takken, zoo vallen 
elders de goudgele bloemen van Cassia fislula door het gebladerte 
in het oog, of bespeurt men op eene andere plek Cassia javanica 
met haar rijkdom aan sierlijke bloemen; aanschouwt men dezen 
50 à 45 voet hoog groeijenden, slanken boom in Augustus, dan 
hangen aan alle twijgen de weelderigste bloemtrossen, die pur- 
perroode kelken en rozenkleurige bloembladeren hebben. — In 
October bloeit Adambea glabra in het bosch, welks oppervlakte 
alsdan schijnt te zijn herschapen in een bloementuin ; dan verkrijgt 
de wildernis een allerprachtigst uiterlijk, want de kroonen dezer 
boomen, die de overigen in grootte te boven gaan, zijn dan 
aan alle zijden beladen met de heerlijkste, roodachtig lila-blaauwe 
bloemen; reeds op een verren afstand trekken zij de blikken des reizi- 
gers tot zich , want zij verheffen zich boven het loofdak van het overige 
geboomte. Wendt men den blik elders heen , dan waant men zwermen 
gele kanarievogels te bespeuren , die zich hebben nedergezet op de van 
alle bladeren beroofde, ver uit elkander groeijende takken van een 
der boomen in het boschje; treedt men nader, dan ontwaart men, 
dat het de groote Bloemen van Colbertia obovata zijn, die ligt afvallen 
en zulk eene levendig gele kleur hebben , dat zij op nog grooteren af- 
stand zigtbaar zijn dan de bloemen der Adambea. Deze tamelijk hoog 
groeijende boom (Sëmpoer) behoort tot de weinigen onder de keer- 
kringen, die zijne groote, evenwijdig geaderde bladeren op gezette 
tijden, namelijk, in zijn bloeitijd verliest. Zij hebben veel over- 
eenkomst met de bladeren van Dillenia speciosa, hoewel deze 
laatsten smaller en langwerpiger zijn. De naam Sëmpoer tjai 
(water- of beek-Sëmpoer) van dezen boom, die zich kenmerkt 
door zijne groote, kogelvormige (geslotene) bloemen, van buiten 
sroen en van binnen wit gekleurd, heeft zijn oorsprong in een 
dwaalbegrip der Soendanezen; zij zijn, namelijk, van oordeel, 
dat het versteende hout der tertiaire formatie als een heden- 
daagsch product moet worden beschouwd en van dezen boom 
