Eerste zone. 554 , ‚ Negende gebied, 
steen, die op den bodem der holen weder wordt afgezet of door 
het regenwater elders wordt heengespoeld ; — maar daarenboven 
dringen de wortelen der vijgenboomen, die ten deele hun voedsel 
vinden in dit water, even als polypen-armen door alle reten het 
gesteente binnen; zij nemen toe in wasdom en dikte, worden 
eindelijk zware stammen, de reten (verticale scheidingskloven van 
het gesteente), die aanvankelijk slechts naauw zijn, worden 
wijde spleten, zij splijten steeds verder vaneen, totdat eindelijk 
de gansche berg in een woest dooreengeworpen hoop rotsblokken 
is herschapen. 
Deze ontzaggelijk groote piramiden of jukken van klinkend 
harden kalksteen gaan derhalve op eene onfeilbare wijze hun vol- 
komen ondergang te gemoet, waarvan de oorzaak deels van werk- 
tuigelijken, deels van scheikundigen aard is, deels in levenskracht 
moet worden gezocht. Hoe hooger het geboomte opwast, hoe groo- 
ter het tal is der geslachten, dat elkander is opgevolgd, in des te 
kleinere stukken wordt het gesteente verbrokkeld , totdat eindelijk 
van den ganschen schilderachtigen rotstoren niets meer overblijft 
dan — een woud, hetwelk zijne schaduwen werpt op eenige 
brokstukken van het gesteente, welke nog niet geheel verweerd 
of door het water zijn weggespoeld. Komt nu later de mensch te 
dezer plaatse met de vernielende bijl in de hand, dan worden ook 
deze bosschen verdelgd en na verloop van duizenden van jaren wor- 
den akkers gevonden waar zich vroeger hooge kalkbergen verhieven. 
Eene dergelijke halfverwoeste kalkrots, welks schedel door geen hoog ge- 
boomte meer wordt beschaduwd, is de Goenoeng-Gamping, waarvan 
eene afbeelding in den atlas tot dit werk behoorende wordt gevonden. (Zie 
de. plaat, welke dit opschrift heeft.) Op een afstand van 3 palen ten westen 
van Jogjakerta verheft hij zich geheel geïsoleerd in de vlakte. Bij het beschou- 
wen van dezen chaos van woest opeengestapelde rotsblokken, in het midden 
waarvan een rotstoren ter hoogte van 150 voet oprijst, is het eerste denkbeeld, 
hetwelk zich aan den geest voordoet, dat groote watervloeden, verwoestende 
aardbevingen of andere vernielende natuurverschijnselen hier hunne werking 
hebben uitgeoefend; onderzoekt men daarentegen meer naauwkeurig deze en an- 
dere kalkrotsen van Java — banken der tertiaire formatie, waarvan zij het ho- 
venste lid uitmaken, — dat vindt men weldra, dat de vernieling dezer rotsen moet 
worden toegeschreven aan de stiller, langzamer werkende kracht van het plan- 
