Eerste zone. 541 Tiende gebied 
invloed der zonnestralen een hoogeren warmtegraad wordt ontwik- 
keld dan aan de steile hellingen der kegelbergen, groeijen de Aca- 
cia's (Albizzia slipulata en procera) op grootere hoogte dan gewoon- 
lijk, ja, zij worden even als Emblica officinalis hier en daar ter 
hoogte van 5000 voet aangetroffen aan de berghellingen, die het 
plateau omringen. 
Hebben al de vroeger genoemde boomen eene gladde schors, 
waaraan geene Orchideën , varens, noch andere oneigenlijke woe- 
kerplanten worden waargenomen, hebben zij een fijngevind 
loof, dat meer of min ‘in de gedaante van een scherm zich 
in de breedte uitstrekt en van boven eene vlakke kroon vormt, 
zoo onderscheidt zich de W&èroe-boom reeds op een grooten af- 
stand aan de witte of witachtige kleur van zijn stam en takken, 
gelijk de Betula alba in meer noordelijke streken. Zijn slanke stam 
verdeelt zich weldra in lange, schuin opwaarts groeijende, zacht 
kronkelende takken, aan wier uiteinden ‚ gedurende den vruchttijd , 
eene zeer groote menigte roodachtig gekleurde peulen hangen ; 
dan is het groen van het ijle, wijd uiteengegroeide loof allerwege 
met roode stippels bedekt. — Veel hooger en dikker dan de vorige 
groeit de Sëngon-boom, die zich daarenboven van den voorgaan- 
den onderscheidt door de grijze kleur van stam en takken, welke 
eerst op veel grootere hoogte boven den wortel ontspruiten dan bij 
den W&ëroe-boom het geval is. Als reusachtige, slangsgewijs, doch 
zacht gebogene armen strekken zij zich uit in eene bijna horizon- 
tale rigting rondom den stam, waardoor hunne kroonen , zamen- 
gesteld uit het fijngevinde loof, dat zij dragen, bij uitnemendheid 
den vorm van een scherm verkrijgen. Geene enkele der opgenoemde 
Acacia’s behoort tot de digt nevens elkander groeijende-boomen ; 
zij vormen geen schaduwrijk woud , maar kenmerken zich in tegen- 
deel door den grooten afstand, waarop zij van elkander staan op 
den droogen, zonnigen, met gras, vooral met Alang alang begroei- 
den bodem, die of volstrekt niet, of slechts op enkele plekken met 
een schraal groeiend kreupelhout is bedekt. Op dit geboomte 
worden lianen, noch mos of varenkruidèn gevonden. In die streken 
echter, waar zij groeijen, komen zij zoo veelvuldig voor, wordt 
zulk een gering getal andere boomsoorten er tusschen aangetroffen , 
