Tiende gebied. 
ct 
rn 
to 
Eerste zone, 
zijn zij zoo fraai van vorm, hebben zij zulk een schoon loofge- 
welf, dat zij er een hoogst eigendommelijk karakter aan geven. 
In plaats van pseudo-parasietplanten als mos, varensoorten 
en Orchideën, die andere boomen bedekken, huppelen grijze 
apen door de takken der Acacia’s, ja, zelfs de zwarte. aap, Loe- 
toeng (zie lager), daalt somtijds uit de hooger groeijende wouden , 
waar hij zich bij voorkeur ophoudt, afwaarts naar het heete kli- 
maat, en vooral gedurende den tijd dat de Acacias vruchten 
dragen, ten einde zich te voeden met de jonge peulen en het zaad 
dier boomen; daarenboven vinden de apen eene uitmuntende gele- 
genheid om aan de horizontaal uitgestrekte takken dezer boomen 
te schommelen en zich op- en neêrwaarts te bewegen. Ongeloofelijk 
snel loopen zij over deze takken heen; aan de hellingen van een 
dal ziet men er menigwerf, die van een hooger staanden boom 
5O, ja, 100 voet ver in wijde bogen, zelfs met hare jongen 
aan de borst, naar beneden springen, zoodat de takken , waarop 
zij neêrkomen, onder het gewigt van den last breken. 
In vele gedeelten van den G-S&woe, — het kalkgebergte in de 
zuidelijke helft des G.-Kidoel van Jogjakérta, naar den kant der 
zuider kust, — worden dergelijke wijd uiteengroeijende Acacia- 
wouden gevonden. Zij groeijen niet slechts op den schedel der 
rondachtige heuvelen, waaruit dit gebergte bestaat, maar insgelijks 
in de dalen, die er tusschen zijn gelegen. Reist men omstreeks den 
middag tusschen deze bergen, dan wordt de stilte, welke alom 
in de natuur heerscht , door geen enkel geluid afgebroken. Gloeijende 
stralen schiet de zon neder op het geboomte, op de kalkrotsen, 
benevens op het groene tapijt der valleiën, van waar verticale 
lachtstreomen opwaarts rijzen, en welriekende geuren zich in het 
rond verspreiden. Maar geen windje wordt hier gevoeld. Er 
heerscht eene volkomene stilte. De verzengende hitte, door den 
bodem teruggekaatst, verjaagt alle levende wezens, die in hunne 
holen of op de schaduwrijkste plekken onder het geboomte schui- 
len. De menschelijke bewoners slapen in hunne hutten. Alles schijnt 
stil, onbewegelijk. Zelfs de groote bladeren van den wilden Pisang, 
wier helder groen de helling der heuvelen siert, verraden door 
geene ligte, fladderende beweging het aanwezen van een luchttogt. 
