Eerste zone. 544 Tiende gebied. 
1 
en zich heenslingert door de dalen en de tusschenruimten der bergen, waar- 
naar de oppervlakte der verbazend uitgestrekte kalkbank oprijst, die vele mijlen 
lang, 3 geographische mijlen breed en minstens 400 voet dik is. De geheele 
oppervlakte is wijd en zijd bedekt met half bolvormige bergen , die geïsoleerd staan, 
150 à 200 voet hoog rijzen, waaronder er echter eenigen worden aangetroffen, 
welke een kegelvorm hebben; allen bestaan zij, even als hunne basis, uit 
harden, digten kalksteen van melkwitte kleur; (1) even als molshoopen op een 
akker, verheffen zij zich bij duizenden nevens elkander, waartusschen gekron- 
kelde, als een doolhof met elkander verbondene, nu eens smallere, elders weder 
breedere dalen worden aangetroffen. 
«Al deze bergen gelijken volkomen op elkander; allen zijn zij gesierd met 
de weelderigste, digt ineengegroeide bosschaadjen, waarvan het geboomte, dat 
tot de verschillendste soorten behoort, zijne kruinen hoog verheft. Onweêrstaan- 
baar trekt het groen van hun gebladerte het oog tot zich door de menigvuldige 
schakeringen, die men er in ontwaart. In de dalen wast hoog opgeschoten 
Alang- en Glagah-gras, dat niet zelden paard en ruiter verbergt, en hier is 
het, waar voornamelijk, ja, in sommige streken uitsluitend Acacia-boomen groei- 
jen». (Een dergelijke boom, een Sengon-boom, Albizzia stipulata, verheft zich 
op den voorgrond dezer teekening.) « Zet men zijn togt eenzaam door dergelijke 
streken voort, dan rijzen immer nieuwe bergen opwaarts op den voorgrond, 
die steeds nieuwe, schilderachtige gezigtspunten aanbieden. Wel is waar, de 
ronde, halfkogelvormige gedaante van al deze bergen verschaft weinig afwisseling, 
doordien zij allen in dit opzigt zoo zeer met elkander overeenkomen, bijna allen 
op gelijken afstand van elkander oprijzen, maar des te menigvuldiger is de 
pracht van het woud, dat hen overschaduwt; het is als streden zij onderling 
om den voorrang in schoonheid van het geboomte, dat hen siert. — Alvorens 
men Bedojo bereikt, worden de hellingen der heuvelen hier en daar steiler, 
ja, men ontwaart reeds enkele loodregt afdalende rotswanden. Een schilderachtig 
kontrast vormt hunne verblindend witte kleur met het heerlijke groen der 
boomen en slingerplanten, waar zij als helder blinkende oogen tusschen door- 
schitteren. Somtijds vormen zij overhellende bogten, van wier gewelven voort- 
durend kalkachtig water afdruppelt, dat lange stalactiten heeft gevormd, die 
op ijskegels gelijken. Maar alle bergen hebben een ronden schedel, die met gras 
en geboomte is begroeid. — In deze streek neemt het woud in digtheid af, 
ontslaan meer afzonderlijke boomgroepen, en Alang alang verkrijgt allengs de 
overhand, ja, maakt weldra het eenige bekleedsel uit van vele heuvelen. Dit 
verschijnsel kondigt de nabijheid van bewoonde oorden aan, in wier omstreken 
men de wouden met het vuur verdelgt, ten einde tijgers en slangen uit de 
mans 
(1) Aan zijne oppervlakte is dit gesteente met een aantal kleuren geverwd, doch van 
binnen is het steeds wit, 
