Eerste zone. 547 à Elfde gebied. 
aangrenzende. regentschap Modjo kërto van Soerabaja (het voor- 
malige rijk Modjo pait), rondom den voet der bergen (G.-) Ar- 
djoeno en Kèloet en voornamelijk aan de zuidwestelijke en zuidelijke 
zijde van den laatstgenoemden berg in de distrikten Sréngat en 
Blitar, waar zij op een vulkanischen zandbodem groeijen. — De 
Djati-wouden wortelen derhalve steeds in een droogen, dorren, 
doch nimmer in een oorspronkelijk vulkanischen bodem, d.i. , een 
bodem uit verweerd lava-gesteente ontstaan. Aangekweekt Djati- 
hout wordt op Java beschouwd al$ van betere hoedanigheid te 
zijn dan de boomen, die in het wild opgroeijen , want hunne stam- 
men zijn regter dan van de laatstgenoemden. Op den ouderdom 
van 100 jaren heeft de boom zijn vollen wasdom bereikt en eene 
dikte verkregen van 4 voet; boomen van 25 jaar zijn slechts 1 
voet dik; gewoonlijk worden zij op hun 40ste of 50ste jaar geveld. 
Om goed te gedijen hebben zij «veel vuur» noodig, dat wil zeg- 
gen, het kreupelhout, het gras, dat tusschen de stammen groeit, 
moet ieder jaar in de drooge maanden worden afgebrand. Waar- 
schijnlijk wordt de bodem, die veelal hard, kleiachtig is, niet 
slechts door de asch bemest, maar de hitte, welke daardoor wordt 
ontwikkeld, die aan het geboomte geen hinder toebrengt, al ver- 
verzengt het op die wijze de bladeren, veroorzaakt bersten en 
scheuren in de aarde, deze wordt losser, hierdoor kan eenige 
maanden later het regenwater er des te beter in doordringen en 
het jonge loof ontspruit alsdan met des te weelderiger kracht op 
den aldus bemesten en bevochtigden bodem. 
De Djati-boom behoort in geenen deele tot de hoog groei- 
jende boomen, — zelden worden er op Java gevonden, die eene 
hoogte bereiken van 70 à 80 voet , meerendeels worden zij slechts 
50 à 60 voet lang, — zij kenmerken zich evenmin door een 
regten, zuilvormigen stam, want bij het grootste aantal is die 
oneffen van oppervlakte, eenigzins krom en bultig. Zij hebben 
weinige en ver uiteenstaande takken, wier oppervlakte even glad 
en helder van kleur is alsde van zijne schors beroofde stam. 
Bijna nimmer worden lianen gevonden in een Djati-woud en zelfs 
in die streken , waar niet jaarlijks wordt gebrand, wordt slechts 
een schraal groeijend kreupelhout aangetroffen; het bestaat uit 
