Eerste zone. 548 Elfde gebied. 
verschillende soorten van struiken, die tot meer dan een woudge- 
bied, maar voornamelijk tot het 12% gebied behooren. 
Wenschen wij de physiognomie van een dergelijk woud te leeren 
kennen, dan wordt er vereischt, dat wij het in verschillende 
jaargetijden bezoeken. Treden wij gedurende de maand September 
in het binnenste van het woud, dan is de lucht verduisterd door 
den rook, die tusschen het geboomte heentrekt ‚ op vele plaatsen 
flikkeren de vlammen nog opwaarts, elders zijn breede plekken 
des bodems zwart gebrand*door het vuur, dat daar ter plaatse 
door gemis aan brandstoffen van zelf is uitgegaan. Naakt en 
kaal rijzen de ontschorste stammen opwaarts en even kaal ver- 
heffen zich de ver uiteenstaande takken , waaraan ter naauwernood 
op eenige weinige plekken nog een verwelkt blad of een dorre, 
verdroogde bloempluim hangt. Geene lianen omslingeren deze 
slammen, geen Pothos, Orchideën , noch varens worden waargeno- 
men aan hunne takken, geene Scitamineën verheffen hunne 
saprijke stengels tusschen de stammen van dit geboomte; slechts 
droog, dor of half verbrand Alang-gras bedekt heinde en verre 
den bodem van het woud. Niets belemmert het vrije uitzigt naar 
den helderen hemel tusschen de stammen en takken van dit ge- 
boomte. — Reist men daarentegen in Maart of in April door dit 
woud , dan herkent men het niet meer, want het vertoont 
zich aan het oog gesierd met de schoonste pracht der lente. 
Mogen de bladeren op een aanmerkelijken afstand van elkander 
aan de takken groeijen, zoo geven zij door de grootte, die zij 
verkrijgen, eene voldoende schaduw om den wasdom van kleine 
struiken te bevorderen, die met hoog opgeschoten gras allerwege 
den bodem des wouds bedekken. Dan is alles gelooid met het 
levendigste groen en hoog en rond verheffen zich de kroonen 
van het geboomte, wier oppervlakte is gesierd met reusachtige 
bloempluimen. Zij verspreiden een welriekenden geur in het woud, 
dat des avonds weêrgalmt van het schelle geluid van paauwen, 
die zich op het geboomte hebben nedergezet. Wel wordt dit woud 
niet verlevendigd door apen, die men veelvuldig in Acacia-bosschen 
ziet, geene eekhoorntjes springen door de takken van het geboomte, 
behalve paauwen vindt men hier weinige vogels; geene dieren , 
