el 
Eerste zone. 56 Twaalfde gebied. 
tus pi, uithoofde zij tot de zeer algemeen verbreide parasieten 
behooren. Bedekken de twee laatstgenoemden met hunne bladeren 
(frondes), die bij honderden digt nevens elkander staan en eene 
donkere, blaauwachtig groene kleur hebben, een groot gedeelte der 
takken, waaraan zij zich hebben gehecht, er worden twee andere 
varens aangetroffen, die, wel is waar, afzonderlijk groeijen, zich 
bij voorkeur ontwikkelen op die gedeelten waar stammen en takken 
zich verdeelen, — op de oksels, — maar die door hunne zonderlinge 
gestalte, door hunne kleur en grootte des te meer onze opmerking, 
verdienen en gerangschikt mogen worden onder die planten van 
deze familie, welke tot de meest karakteristieke vormen der eerste 
zone behooren. Een dezer varens is Polypodium Gaudichaudii gory. , 
die zich door de geelbruine kleur van het onvruchtbare gedeelte 
van zijn loof onderscheidt; de andere is Platycerium biforme pu, 
welke insgelijks in dorre, schaduwlooze wouden voorkomt en 
door den heldergroenen tint van zijn loof, dat slechts aan de 
onderzijde van het vruchtbare gedeelte eene bruine kleur heeft, 
al aanstonds de blikken des reizigers tot zich trekt, want zijne 
groote, diep gekerfde bladeren hangen als zoo vele groene lappen 
van die plaatsen afwaarts, alwaar de stammen zich vorksgewijs 
verdeelen. 
Zelden ontwaart men een dier in het binnenste dezer wouden. 
De groote dieren kunnen zich hier niet vrij bewegen, want het 
kreupelhout is te digt ineengegroeid. Hierbij moet nog in aanmer- 
king worden genomen, dat het meerendeel der groote dieren, die 
wel niet door het aantal van soorten, maar door het tal van indi- 
viduên eene voorname plaats bekleeden in het dierenrijk van Java, 
voornamelijk grasetende dieren zijn, die bij voorkeur zich ophou- 
den in de omstreken der oorspronkelijke wouden , of in de graswil- 
dernissen zelven, waarheen de roofdieren, die zich met hun vleesch 
voeden, hen golgen. Zelfs de paauw, die op zijne beurt den tijger 
volgt, — vroeger hebben wij ons gevoelen nopens de vermoedelijke 
oorzaak er van aan den lezer medegedeeld, — wordt hier slechts 
zelden gezien. Dit is tevens de reden, dat het binnenste der scha- 
duwrijke, oorspronkelijke wouden, waar eene menigte lianen 
en bladeren, maar bijna geen enkele grashalm wordt gevonden, 
