Eerste zone. 567 Fwaalfde gebied. 
De plaat Goenoeng-Lamongan, welke tegenover den titel van dit 
werk wordt gevonden, stelt voor een gezigt op den vulkaan van dezen naam, 
gelijk hij zich vertoonde aan het oog des reizigers, die zich op den 5den Julij, 
1838, des namiddags ten 4 ure op den hoog rijzenden, westelijken oever 
van de Ranoe-Lamongan bevond. Te dier plaatse, waar destijds slechts een 
Bamboeshuisje stond, wordt thans een steenen Pasanggrahan gevonden. De 
top des kegelbergs wordt van daar bijna regtstreeks in het oosten waargeno- 
men. Heinde en verre is de voet des vulkaans omringd door digte, schaduw- 
rijke wouden, die zich uitstrekken tot aan den oever van het kleine meer, 
waarin zich de heldergrijze, zelfs witachtige stammen spiegelen. De beneden- 
zoom van dit woud bestaat voornamelijk uit Acacia-boomen : Albizzia procera 
en stipulata Benth., waar deze ter hoogte van 5 à 600 voet boven den spiegel 
der zee aan bebouwde streken, of aan struik- en Alang-wildernissen grenst. 
Als zeker mogen wij het beschouwen, dat de bijl hier nimmer eenige ver- 
woesting heeft aangerigt, zoodat zij in den eigenlijken zin des woords mogen 
aanspraak maken op de benaming van oorspronkelijke wouden. Hoog en zuilvormig 
verheffen zich dan ook hier de stammen van dit geboomte, gelijk niet in alle streken 
op Java. wordt waargenomen, terwijl hunne toppen zijn gekroond met een 
schermvormig loofdak, dat zich meer in de breedte uitstrekt dan zulks bij 
andere boomen hiet geval is, Op dezen benedensten Acacia-gordel volgen hooger 
opwaarts vijgenboomen, die de overhand hebben in het woud, doch hiervan 
kunnen wij van ons standpunt niets onderscheidenlijk waarnemen, want wij 
zien slechts in de verte op het bladerengewelf van het woud, dat zich aan 
de helling des kegelbergs verheft. Gelijk de eeuwig durende sneeuw aan het 
plantenrijk eene grens stelt in oorden, welke op eene hoogere breedte, of 
tusschen de keerkringen op zevenmaal grootere hoogte boven den spiegel der 
zee zijn gelegen, zoo wordt het hooger klimmen van het woud hier verhinderd 
door het vulkanische zand. Onder een brullend geloei stijgen asch- en damp- 
zuilen uit den krater des vulkaans opwaarts en eene verbazende massa zand, 
benevens duizenden van steenbrokken worden te gelijĳker tijd mede uitge- 
slingerd en rollen aan alle zijden des bergs langs de hellingen benedenwaarts. 
De uitbarstingen herhalen zich na tusschenpoozen van een kwartier, hoogstens 
van een half uur en nieuwe puinmassa’s worden zonder ophouden voor het oog 
des beschouwers uit den vulkaan opgebraakt, als ware het om hem den 
strijd tusschen den plantengroei, die steeds hooger en hooger tracht op te klim- 
men, ten einde den berg met een groen kleed te overdekken, en de mechanisch 
werkende, vernielende krachten met duidelijke trekken af te malen. Uithoofde 
de oppervlakte des kegels niet geheel en al effen is, deze op sommige plaatsen 
lager gelegen is dan elders, er groeven of voren in gevonden worden , welken weg 
de afwaarts rollende steenbrokken gewoonlijk volgen , zoo verheft zich het woud 
op het hooger rijzende gedeelte als in lange strooken, tanden, daar tusschen » 
