Tweede zone. 581 Klimaat. 
gevoelen dan in die maanden, gedurende welke de hemel op het 
meerendeel der dagen tot aan den avond helder blijft; 2°. dat het 
later invallen van het maximum op dezelfde plaats een duidelijk 
bewijs is van de toenemende helderheid der dagen, naar gelang 
men zich verder verwijdert van de bij uitstek regenachtige maand 
Februarij en men de droogste maand des jaars, namelijk, Sep- 
tember meer nadert. Gedurende dien tijd vereenigen de wolken 
zich eerst op een later uur van den dag tot een enkel gewelf, of 
wel dit heeft volstrekt niet plaats, en 5°. dat het tijdstip van het 
maximum nu vroeger, dan later invalt en des te ongelijkmatiger 
in de verschillende dagen verdeeld is, naar gelang men hooger 
stijgt, ten gevolge van de grootere veranderlijkheid, die bestaat 
omtrent den tijd waarop de hemel op eenige dagen met wolken 
wordt overdekt, terwijl de lucht op andere dagen geheel helder 
blijft. 
ze. Het snel verdikken van den waterdamp mag als de oorzaak 
worden beschouwd van de meerdere hevigheid der onweders in 
deze zone; menigwerf gebeurt het, dat zij eensklaps ontstaan 
en plotseling de temperatuur verlagen, zoodat de ther- 
mometer somtijds in een half uur, ja, binnen een kwartier uur 
tijds van 21,8 tot op 17,5° R. daalt. Geen windje brengt den 
dampkring in beweging, de zon schijnt nog op de plaats, alwaar 
de waarneming wordt gedaan; men ziet echter, dat enkele 
wolken allengs zwarter worden, steeds lager in bogen naar het 
aardrijk afdalen, men hoort een geruisch, dat van de zijde van 
het gebergte met iederen oogenblik meer en meer nadert, het is 
de lucht, die door den vallenden regen zijwaarts wordt gedrukt, — 
een windvlaag, die het onweder vooraf gaat, — afgewaaide blade- 
ren van vruchtboomen en bundels stroo of Alang alang, door 
den wind van de daken der huizen gereten, vliegen wild door- 
een in de lucht, de duisternis neemt meer en meer toe en de 
gansche natuur, die korte oogenblikken te voren nog zoo stil en 
rustig was, schijnt thans tot een woest oproer overgegaan te zijn, — 
dieren en menschen vlugten in allerijl door de straten, ten einde 
eene schuilplaats in hunne hutten te zoeken, terwijl het oor wordt 
