Klimaat. 
_l 
Tweede zone. 59 
ten einde den dagelijkschen gang der veranderingen en 
verschijnselen in den dampkring te malen. — Wij bevinden 
ons in Augustus (1845) te Négara wangi, ter hoogte van 3770 
voel aan de zuidelijke helling der noordelijke keten van Bandong, 
van waar wij onze blikken kunnen laten weiden over het gansche 
21 à 2200 voet hooge plateau van Bandong, met zijne omringende 
gebergten, wier zacht glooijende hellingen zich tot 5, ja, bijna 
8000 voet hooge toppen verheffen. Zij sluiten het plateau aan alle 
zijden in. Het is een heldere avond, alle sterren fonkelen aan 
den hemel en de blanke stralen der maan verlichten het plateau. 
Geen luchttogtje, hoe gering ook, wordt men gewaar, geen 
spoor van nevel laat zich ontdekken. Stil verstrijkt de nacht. Op 
den daaraanvolgenden morgen rigten wij onze blikken andermaal 
naar het lager gelegene plateau en wij zouden wanen daar be- 
neden ons in de diepte de oppervlakte van een uitgestrekt meer 
te aanschouwen. Het geheele plateau is met een nevelkleed over- 
togen, waarvan de oppervlakte aanvankelijk eene witachtig-grijze 
kleur heeft, die echter in een verblindend wit overgaat , zoodra 
de opgaande zon hare stralen daarop nederschiet. Na de helderste 
(koudste) nachten vertoont deze kleur hare grootste witheid, is 
de nevel het digtst en ligt hij, tot aan den voet der bergen , over 
het gansche plateau uitgestrekt, dat eene lengte heeft van 7, en 
eene breedte van 5 geographische mijlen. Alsdan verheffen zich 
slechts zeer weinige boomen der dorpsboschjes, wier hoogte toch 50 à 
70 voet bedraagt , met hunne toppen hier en daar boven de nevel- 
laag; zij vertoonen zich als zwarte punten, als het ware klippen, 
die boven den spiegel van een meer uitsteken. Na minder heldere 
nachten dekt de nevel slechts het zuidelijkste, laagste gedeelte van 
het plateau, dat aan den voet des G.-Malawar grenst, als met 
een enkel dak, terwijl het hoogste, noordelijkste gedeelte der vlakte 
slechts met afzonderlijke nevelstrooken is bekleed, waardoor zich 
de donkerkleurige dorpsboschjes allerwege laten bespeuren. Het 
tijdstip van het ontstaan dezer nevelen liet zich waarnemen bij 
helderen maneschijn; het had plaats ten 24, 5, 55 ure en wel 
het eerst in de zuidelijkste, laagste streken, doch de laag bedekte 
