Tweede zone. 598 Klimaat. 
reeds ten 4 ure het plateau in zijne gansche uitgestrektheid. Aan- 
vankelijk is deze nevellaag aan de oppervlakte volkomen effen; 
zij schijnt een wit kleed, dat over den bodem is uitgespreid. Een 
half uur na zonsopgang begint zij in golven op te rijzen, in baren 
heen en weder bewogen te worden en vormt zij eindelijk cumu- 
lus-wolken. Hoe meer dit nevelkleed door de zonnestralen wordt 
verwarmd, des te meer zet het zich uit, rijst het hooger opwaarts, 
doch wordt tevens in eene zijwaartsche rigting in steeds talrijkere 
stukken gereten ; er worden hier en daar opene, vrije ruimten daarin 
gevormd, die zich aan het oog voordoen als donkere vlekken, 
waardoor men de oppervlakte van het plateau kan bespeuren. Hoe 
hooger de nevel opstijgt, des te grooter is het aantal bolvormige 
wolken, dat hij doet ontstaan, welke gewoonlijk reeds omstreeks 
8 ure in eene streep van aaneengeschakelde wolken worden her- 
schapen; deze wolkenstrook zweeft vrij in den dampkring ter 
hoogte van ongeveer 500 voet boven het plateau , waarvan de zon 
nu verschillende plaatsen beschijnt. De dampkring wordt door geen 
windje in beweging gebragt, er heerscht eene volkomene wind- 
stilte; door den toenemenden warmtegraad des bodems ontstaan 
echter luchtstroomen, welke in eene loodregte rigting opstijgen en 
hoewel zij niet voelbaar zijn, zoo laten zij zich toch bespeuren 
aan het hooger stijgen van gindsche strook van aaneengeschakelde 
wolken, die zich steeds meer en meer oplost en, in den regel, 
tusschen 8} en 9 ure geheel en al verdwijnt. Nu daarentegen wor- 
den wolken zigtbaar aan de berghellingen, die het plateau om- 
ringen en die tof aan dit uur, even als overigens met het gansche 
luchtruim het geval is, geen spoor van wolken vertoonden. Op den 
donkeren tint, welken de oorspronkelijke wouden dezer hellingen 
hebben, ontwaart men dan enkele, kleine wolkjes, die zoo plot- 
seling ontstaan, ter plaatse waar een oogenblik te voren niets der- 
gelijks was te zien, dat men ze aanvankelijk voor opstijgende 
vulkanische dampwolken, fumarolen houdt; maar weldra vermeer- 
dert haar aantal zoodanig, zij ontstaan allen op zulk eene bepaalde 
en tevens gelijke hoogte aan de hellingen der bergen, zij vormen 
zulke evenwijdig en horizontaal nevens elkander gerigte strooken, 
