Tweede zone. 411 Kultuur. 
slacht. Dergelijl ffijtuinen worden Dadap-koffij geheeten, ter onder- 
scheiding van de hanokkalij en van den Pager-koffij, dat is, haagkoflij, 
welke binnen de omheining der dorpen wordt geplant. Ter verdui- 
delijking van de verhouding, waarin de verschillende soorten van 
koffijaanplantingen tot elkander staan, moge het volgende dienen. 
Bandong, het hoogst gelegene van de Preanger-Regentschappen, 
telde, in 1842, in 17 distrikten 198000 bewoners, verdeeld in 
58861 familien en 811 dorpen; er werden verder 11985 paarden, 
48855 buffels, 2404 koeijen, 455 schapen en 2110 geiten ge- 
vonden. Er waren 16178 bouw grond (een bouw heeft 500 O roeden) 
met koffij beplant; hierop groeiden 15 millioen 516 duizend koflij- 
boomen, waarvan de eene helft Dadap- en de andere helft bosch- 
koffij was; hierbij behooren nog te worden gevoegd 15 millioen 
110 duizend Pagër-koffijboomen, zoodat het gezamenlijke aantal 
bedraagt 50 millioen 426 duizend koffijstruiken, waaronder 9 
millioen 890 duizend jonge boomen, die nog geene vruchten ople- 
verden, en 20 millioen 556 duizend vruchtdragende boomen werden 
geteld. In gemeld jaar leverden zij te zamen op 150 duizend 49 
Pikol koffijboonen, hetgeen gemiddeld genomen een Pikol geeft op 
176 koffijboomen. Elk huisgezin moest 1041 boomen onderhouden 
en leverde gemiddeld hm Pikol (ieder Pikol weegt 125 pond) per 
jaar, waarvoor bij het afleveren in het pakhuis f5,75 per Pikol 
werd betaald. Voor het transport naar het pakhuis werd voor ieder 
zoogenaamd berg-pikol, dat op 225 pond wordt gerekend, vijf 
cents voor elken paal afstands betaald. 
De invoering der koffijkultuur heeft aan het eiland Java eene 
nieuwe, eigenaardige schoonheid bijgezet. In plaats van het kale, 
eentoonige uiterlijk te bezitten eener theeplantaadje, vertoont een 
koflijtuin zich aan het oog des beschouwers als een welig, groen 
woud, dat verlevendigd wordt door insekten, vogelen en een aantal 
kleine viervoetige, dieren. Zindelijk gehoudene, lijnregte wegen 
doorsnijden deze plantaadjen en zijn ter wederzijde beschaduwd 
door het helder blinkende, donkergroene loof der koffijboompjes, 
die op regelmatige afstanden in rijen zijn geplant, en die, zoo 
lang zij nog jong zijn, met hunne nederwaarts hangende twijgen 
