Tweede zone. if 414 Kultuur. 
roedevormig gegroeid en voor een gedeelte steil opwaarts gerigt, 
terwijl de zijwaarts groeijende takken als touwen vast ineenge- 
kronkeld zijn en tot op den bodem afwaarts hangen. Zij zijn van 
„hunnen voet tot aan den top met mos, Usneën en Orchideën 
beladen, bezitten een buitengewonen rijkdom aan takken, bla- 
deren en hout, maar reeds sedert verscheidene jaren brengen 
zij geene enkele vrucht meer voort. 
De bodem, waarop alle koffijtuinen in deze zone groeijen, ie 
uit verweerd vulkanisch gesteente ontstaan, — verweerde lava, — 
wier bestanddeelen grootendeels zijn digte veldspaath (felsit) en 
glazige veldspaath. Volgens Liebig, |. c. bladz. 115, bestaat de 
veldspaath uit Kieselaarde 65,9, — Thonaarde 17,8, — en Kali 
16,5. — Dezelfde beroemde scheikundige zegt, dat koffijboonen 
5,19 p. c. asch opleveren, welke bestaat uit Kali 42,11, — Na- 
tron 11,07 — Magnesia 9,01, — Kalk 35,58 — en Phosphorzuur 
11,24, — derhalve voor verre het grootste gedeelte uit kali. Uit- 
hoofde bij de koffijkultuur alle deelen der plant in het land, in 
den bodem blijven, waar zij zijn gegroeid, met uitzondering van 
de vrucht, de boon, die jaarlijksch in eene verbazingwekkende 
hoeveelheid wordt uitgevoerd, zoo laat het zich bevroeden, dat de 
bodem eindelijk uitgeput moet worden; dat dezelfde grond, die 
vroeger zeer vruchtbaar was, na verloop van een aantal jaren wel 
voedsel kan opleveren tot het bevorderen van den wasdom van het 
hout en van de bladeren der koflijstruiken, maar geene kolfij- 
vruchten meer kan voortbrengen, dewijl het minerale hoofdbestand- 
deel der koffijboonen, de alkali, in zulk eene groote hoeveelheid 
daaraan ontnomen, doch niet weder daaraan hergeven is geworden. 
Uit dien hoofde is het volstrekt noodzakelijk de koffijtuinen menig- 
werf te verleggen, van plaats te doen verwisselen; indien er geene 
voldoende uitgestrektheid van grond daartoe voorhanden is, be- 
hoort men de oude, onvruchtbare koffijplantaadjen met alkali te 
bemesten, derhalve er asch op te brengen, men moet dus branden — 
niet slechts de oude koftijboomen, maar insgelijks de woudboomen 
en al het onnutte hout, dat er op staat, moet worden verbrand, om 
met de kali, die in de asch aanwezig is, den bodem weder ge- 
