Tweede zone. 419 Kultuur. 
tot aan den bovensten rand van den dalwand, alwaar de bodem eene gelijke 
hoogte verkrijgt als hij hier aan deze zijde bezit en zich van daar als een 
plateauvormig terras verder uitbreidt. Aan de helling, zoo mede op den bodem 
van het dal zijn eenige Sawah's eerst voor korten tijd geploegd en de bodem, 
uit een verweerd vulkanisch gesteente ontstaan, doet zich in zijne bruinachtig 
roode kleur aan het oog voor, — anderen zijn onlangs onder water gezet, 
en elders worden er gevonden, die reeds met groene rijstplanten zijn bedekt, 
zoodat de waterspiegel er niet meer zigtbaar is. Slaan wij daarentegen de blik- 
ken op het vlakke en warmere terras, dan ontwaren wij reeds de goudgele aren 
van het aaprijpende graan; de Sawah's vormen slechts één enkel veld , dat zich 
vele palen ver uitstrekt en tot in de nabijheid reikt van den voet des Goenoeng- 
Soembing. Met majesteit verheft deze hooge herg zijne kruin op den achtergrond ; 
zijn top rijst 9000 voet boven het terras — 10348 voet boven den spiegel der zee. 
Uit den tuin van het residentshuis ontwaart men hem in noorden 54° ten westen. 
Het is 74 ure des voormiddags (op den 11den April, 1840); de hemel is 
volkomen helder, de morgenzon werpt zulke heldere stralen op den reusach- 
tigen berg, de dampkring is zoo doorzigtig, dat alle oneffenheden, kloven en 
ribben des vulkaans buitengewoon duidelijk in het oog vallen ; men onderscheidt 
zelfs de roodachtig gekleurde wegen, die al kronkelend tegen de ribben op- 
waarts loopen, zoodat men zich zeer ligtelijk vergist in het beoordeelen van 
de grootte des bergs en van den afstand, waarop hij van den beschouwer ge- 
legen is, die beide veel geringer worden geschat dan werkelijk het geval is. 
Zelfs de afzonderlijk staande boompjes, die in de onmiddellijke nabijheid van 
de kruin des bergs groeijen — welke 9000 voet hoog rijst en zoo ver van den 
beschouwer verwijderd is — ja, de schaduwen, die zij op den berg werpen, 
laten zich met het bloote oog onderscheiden. Dit optisch bedrog wordt nog 
vergroot door de kaalheid van den berg, welke van zijn voet tot aan zijn top 
bijna geheel en al van wouden is beroofd geworden, terwijl Alang alang en, 
hooger bergopwaarts, korte grassoorten de plaats der voormalige wouden heb- 
ben ingenomen, die zich, gelijk zij thans door de morgenzon worden besche- 
nen, in eene heldergroene, in het bruinachtig bleeke overgaande kleur aan 
het oog voordoen. Met uitzondering van de kleine alpenboschjes , waarmede de 
schedel des bergs hier en daar is bestippeld, benevens eenige geringe overblijf- 
selen der voormalige wouden, welke gevonden worden aan de steilste zij- 
wanden der kloven, bespeurt men in de gansche landstreek, die wij hier 
voor ons zien, en welke reeds vóór eeuwen sterk bevolkt en bebouwd was, 
geen ander geboomte dan de vruchtboomboschjes der dorpen. Omzoomd met 
Bamboes, die men reeds op een grooten afstand herkent aan zijne gele halmen, 
waarboven zich de wuivende toppen verheffen van Areng- en Pinang-palmen , 
rijzen deze dorpsboschjes uit het Progo-dal opwaarts naar den rand van het 
terras en van daar nog hooger aan de hellingen des G-Soembing en van zijn 
