Tweede zone. 491 Kultuur. 
broken door een zijner voorgebergten. Een dier zonderling gevormde voorge- 
bergten ontwaart men aan de oost-zuidoostelijke zijde van den G.-Soembing, in 
een van welks kloven — die hier voor het oog niet zigtbaar is — de tempel Sélo 
io ter hoogte van 2225 voet is gelegen. Het vlakke hoogland, hetwelk dit 
voorgebergte met den vulkaan vereenigt, ligt ongeveer 3000 voet boven den 
spiegel der zee; hoogst waarschijnlijk mag het worden geacht, dat de bebouwde 
velden zich aan die zijde veel hooger bergopwaarts zouden uitstrekken, indien 
gebrek aan water niet een onoverkomelijken hinderpaal stelde aan de uitbrei- 
ding der kultuur. (De lezer sla hieromtrent na bladz. 206 dezer en bladz. 31 
der volgende afdeeling.) 
De gansche streek, welke op de vóór ons liggende plaat is afgebeeld , heeft 
een zuiver vulkanischen bodem. Het rotsachtig steile, oudere voorgebergte, dat 
wij hier ontwaren, rijst opwaarts uit lava-stroomen, die het aan alle zijden 
hebben omspoeld en zich deels tot plateaux hebben uitgebreid. Andere ge- 
deelten des lands bestaan ter hoogte van honderde voeten uit niels anders dan 
uit lava-puinbrokken, gruismassa’s en vulkanische asch, die nog op den huidi- 
gen dag, en herhaaldelijk, door den nabij liggenden G.-Merapi worden uitge- 
worpen, waarbij de helderste zonneschijn heinde en verre wordt herschapen 
in een stikdonkeren nacht. Maar deze zoogenaamde asch, welke uit den damp- 
kring nedervalt, is niets anders dan fijn verbrijzelde lava, die, eenmaal verweerd 
zijnde, even vruchtbaar is als de vaste lava-bodem , welke eene gelijke ontbinding 
heeft ondergaan. Duizenden van tevredene menschen, gezegend met een overvloed 
van vruchten en zaden, bewonen dezen lava-bodem, voortgebragt door krach- 
ten, die, wanneer zij zich openbaren, vreesselijk en verwoestend zijn, en menig- 
werf in een enkelen oogenblik eenige van die dorpen verdelgen, die op eene 
gelijke hoogte als deze aan de tegenover liggende hellingen des G.-Merapi wor- 
den gevonden. 
Deze verwoestende en op nieuw scheppende — immer omzettende — krachten 
der natuur, de levenskracht, werden door de Brahminen in hunne tempels zin- 
nebeeldig voorgesteld in de gedaante van Goden, waaraan zij zekere eigenschappen 
en magt toeschreven, aan wie zij hunne gebeden opzonden, waaraan zij offers 
bragten. Deze tempels zijn tot puinhoopen geworden, vijgenboomen hebben 
wortel geschoten op hunne tinnen en doen de gehouwen steenen, waaruit zij 
zijn vervaardigd, vaneensplijten; de vroeger heilig geachte standbeelden van 
Doerga, van Visnoe en Siwah liggen thans verbrijzeld hier en daar verstrooid 
op den bodem des lands eu zijn tot een voorwerp van verachting geworden; 
maar de waarheid, welke den grondslag dier godsdienst uitmaakte, heeft zich 
hier te midden dezer vuurbergen, in deze vruchtboomboschjes zelven den ver- 
hevensten tempel gesticht en maalt zich voor de blikken des beschouwers in 
levendige trekken af. 
