Tweede zone. 442 Tweede gebied. 
duister liggenden achtergrond van het woud, waarvan zij den 
zoom vormen, terwijl daarentegen de Dadap-boomen in den koffij- 
tuin, welke vóór het Rasamala-woud is gelegen, zich aan het oog 
voordoen als een laag gegroeid boschje, — als kreupelhout, — 
niettegenstaande zij eene hoogte van 55 à 40 voet bereiken. De 
stammen der grootste Rasamala-boomen hebben, 10 voet boven 
den grond, nog eene dikte van 5 à 7 voet, welke ter hoogte van 
50 à 60 voet ter naauwernood één voet minder bedraagt. Het 
zijn werkelijke, cylindervormige zuilen, die door hunne gladde, kale 
schors des te meer in het oog loopen, naar gelang al het overige 
geboomte, waartusschen zij zich verheffen, met een grooter getal 
lianen, varens en andere pseudo-parasietplanten is bedekt, zoodat 
men, in plaats van hunne schors, bijna niets anders dan het groene, 
langharige bekleedsel er van ontwaart. Aan de Rasamala-slammen 
daarentegen hecht zich slechts zelden eene parasiet plant. Eene gladde, 
heldergrijs gekleurde bast omschorst den slank gegroeiden stam. 
Slechts enkelen vindt men er, die door lianen zijn omstrengeld. 
Zij zijn te groot, te regelmatig opgewassen dan dat parasiet planten 
er zich aan kunnen hechten; om dezelfde reden is hun loofgewelf 
geheel en al buiten het bereik van een ieder; want geen Javaan 
kan in een dergelijken boom klimmen en het eenige middel om 
zich de bladeren en de bloemen er van te verschaffen bestaat in 
het vellen van een dergelijken reusachtigen boom. Hier en daar 
tracht eene zekere soort van vijgen- (Ficus-) boom tegen den 
stam van een Rasamala op te klimmen; dit is voornamelijk het 
geval met Kiara aroi. Heeft de stam van een dergelijken vijgen- 
boom, die beneden aan den grond op stutten rust, wortel geschoten 
nevens een Rasamala, dan verheft hij zich in eene schuine rigting 
ter hoogte van 60 à 70 voet zonder zijtakken, zonder wortelen, 
digt nevens den Rasamala, vormt als het ware één enkel reusach- 
tig touw zonder verdeelingen, ter dikte van een voet; nadat hij in 
dier voege tot in de nabijheid van de loofkroon is opgeklommen, 
dan eerst schiet hij zijne luchtwortelen en omknelt daarmede in 
spiraalvormige kringen den hoofdstam. Hooger opwaarts worden 
deze spiralen tot een net of vlechtwerk, dat den Rasamala omkleedt 
en waarop zich eindelijk het loof van den vijgenboom, 120 à 150 
