=_i 
Tweede zone. 44 Tweede gebied. 
Uit de voorafgaande vlugtige schets der talrijkst voorko- 
mende en meest karakteristieke vormen, welke het geboomte dezer 
zone den beschouwer aanbiedt, laat zich reeds opmaken, dat hier 
nog een groot aantal soorten wordt gevonden, behoorende tot ge- 
slachten, welke wij reeds in de eerste zone hebben leeren kennen. 
Niet dan langzamerhand bemerkt de reiziger, naar gelang bij hooger 
bergopwaarts klimt, dat het physiognomische en botanische karakter 
der wouden eenige verandering ondergaat. Naar mate men hooger 
komt, naar mate de warmtegraad afneemt, verliest men vele der 
schoonste boomvormen van het diepland uit het oog, voornamelijk, 
de vijgenboomen, Anonaceën, Bignoniaceën , Dilleniaceën , — en an- 
deren als Fagraea-, Millingtonia- Dipterocarpus-soorten, Thespesia 
en vooral Poespa- en Rasamala-boomen worden in hunne plaats 
gevonden. Maar ook deze worden slechts op zekere hoogte, in het 
midden dezer 2} duizend voet breede zone, welke een gordel rondom 
deze kegelbergen vormt, in groote menigte aangetroffen; hun aantal 
neemt dan weder allengs af en is men tot op eene hoogte van 41 
à 5 duizend voet geklommen, dan treft men slechts nog eukele, 
afzonderlijk staande individuen tusschen andere boomen aan, die 
op eene geringere hoogte niet voorkomen en aldaar het eerst worden 
waargenomen. Deze boomen, welke in de nabijheid van de bovenste 
grens der tweede zone het eerst worden aangetroffen, zijn voor- 
namelijk eiken, Podocarpus-soorten en Laurineën, welke wij in de 
volgende zone in oogenschouw zullen nemen. Verscheidene der zoo 
talrijke soorten van het geslacht Quercus worden reeds ter hoogte 
van 5000 voet aangetroffen, derhalve in het midden dezer tweede 
zone. Uithoofde echter de individuen van eene en dezelfde eiken- 
soort tot op een veel grooteren afstand boven de grenzen dezer 
zone opklimmen dan zij zich, naar beneden gerekend, daarvan 
verwijderen, dat is beneden 44 duizend voet afdalen, en de meeste 
soorten van dit geslacht bij uitnemendheid mogen gezegd worden 
te behooren tot de derde zone, zullen wij alle Quercus-soorten 
later gezamenlijk behandelen. 
In West-Java mag deze tweede zone in den eigenlijken zin 
des woords worden geheeten de zone der Rasamala-boomen, die 
hier, zoo wel door het aantal waarin zij worden gevonden, de 
