Tweede zone. 450 Tweede gebied. 
met het hakmes kan doorhakken. Is een Javaan dorstig, dan 
hakt hij een dergelijken rank, een 4 à 5 tal voeten boven den 
grond, door midden en plaatst het uiteinde voor den mond; 
hieruit loopt zulk eene hoeveelheid zoet sap, dat hij in weinige 
oogenblikken zijnen dorst kan lesschen. Behendig klimt de Javaan 
tegen deze ranken in de toppen der boomen, die voorname- 
lijk door middel van de Cissus-soorten door de inboorlingen 
kunnen bereikt worden; minder geschikt zijn tot dat einde de 
stekelachtige Rotan-ranken, terwijl de boomen zelven onbeklim- 
baar zijn, uithoofde hunner dikte, want drie mannen zijn menig- 
werf niet in slaat ze te omvatten. Onder de Rotan-soorten worden 
er geene zoo menigvuldig in deze’ zone aangetroffen als Oë bògo 
en Oë gorot: Calamus aspersus en heteroideus pi, benevens Dae- 
monorops ruber en oblongus Bi, waarvan vooral de laatstgenoemde 
soort zeer lange ranken oplevert; het meest echter valt Oë boe- 
boeai: Plectocomia elongata Mart. (Calamus maximus Reinw.) in het 
oog; hij is de kolossaalste van alle Rotan-soorten, en zijne groote, 
heldergroen gekleurde schermbladeren verheffen zich menigwerf 
boven het loofgewelf van alle andere boomen. Bij het ontwaren 
dier bladerenkroonen vermoedt de reiziger, dat zich op die plaats 
in het woud een eigenlijke palmboom, met zuilvormigen stam 
verheft, waarnaar men echter, aldaar aangekomen zijnde, te ver- 
geefs rondzoekt. Nadat de ranken van den Rotan boeboeai ter dikte 
van een arm in bogtige rigtingen een eind weegs door het digt 
belommerde kreupelhout van het woud zijn voortgekropen en de 
stammen der dikste boomen hebben omslingerd, komen zij plotse- 
ling hier of daar aan de oppervlakte van het woud te voorschijn; 
zij banen zich een weg door het loofgewelf en verheffen zich ein- 
delijk boven de kroonen van een Fagraea- of Rasamala-boom, waar 
hunne bladeren zich in het zonlicht spiegelen. Dan rijzen hunne 
toppen, die als het ware in de lucht schijnen neêrgetooverd te 
zijn, — want nergens kan men hunne stammen ontwaren, — 
slank en loodregt opwaarts; zij breiden hunne groote bladerenscher- 
men op verschillende hoogte boven elkander uit, die in wijde 
bogen afwaarts hangen. Verrukt staart de reiziger opwaarts en 
blijft zijn blik zich hechten op het buitengewoon frissche, heldere 
