Tweede zone. 459 Tweede gebied. 
het is Daon koekoeran s: Scutellaria indica L.; — op andere 
plekken ontwaart men de bladkruiken van Daon drs Ne- 
penthes gymnamphora Reicw. (vergelijk bladz. 558), welker ranken 
niet slechts in het rond over den bodem kruipen, maar tot op 
eene geringe hoogte tegen het geboomte opklimmen, terwijl elders 
là 2 voet hooge Commelineën : Pollia elegans en thyrsiflora nassk. 
(Tradescantia atior.), worden aangetroffen, wier helder glimmende, 
kobaltblaauwe bessen de blikken des reizigers tot zich trekken. 
Dergelijke blaauwe bessen groeijen insgelijks aan Dianella montana 
Bi (Asparagineae), een plantje met grasachtig lange bladeren, dat 
in grooten getale in deze wouden wordt aangetroffen. De sierlijke 
Loxotis obliqua r_Br. (Rinchoglossum atior.), behoorende tot de fa- 
milie der Scrophularineae , die meer afzonderlijk tusschen de vorigen 
groeit, wordt echter in grooten getale gevonden; deze plant her- 
kent men onmiddellijk aan hare lange bloemaren, aan hare naar 
eene zijde gekeerde , afwaarts hangende blaauwkleurige bloemen, 
naar beneden gerigte scheeve bladeren en hun sappig groen. (1) 
Vooral op vochtige plekken in het woud vindt men eene menigte 
Impatiens leptoceras wau. (Balsamina micrantha atior.), met hare 
rozenroode bloemkroonen; deze en verscheidene andere soorten 
van hetzelfde geslacht mogen gerekend worden te behooren tot die 
planten, welke overde gansche uitgestrektheid des eilands in 
deze en in de volgende zone het meest algemeen zijn verspreid. 
Op enkele plaatsen wordt de reiziger verrast op het zien van 
kleine, reukelooze viooltjes, Viola palmaris nam. , en anderen, terwijl 
hij elders kruid- en halfstruikachtige Cyrtandra-soorten, C. pilosa, 
nemorosa , coccinea Bi. en andere Bignoniaceën waarneemt, wier 
gele of roode bloemen den bodem van het woud ten sieraad strek- 
ken. Onder deze laatstgenoemden trekken zijne aandacht Aescynan- 
thus pulcher Mso., door de levendige scharlakenroode kleur zijner 
groote, pijpvormige bloemen, zoomede A. radicans jack. „maar bo- 
venal Aeseyn. longiflorus wan. (Aeschynanthus atior.) , die met zijne 
wortelschietende stengels allerwege op levende of doode, halfver- 
(1) Deze a wordt het meest aangetroffen op de vochtige aarde Re Bree 
wouden in deze zone; men vindt haar echter insgelijks in de vorige, heete zone, bij voor= 
beeld, op ruïnen, oude muren, doch nergens elders dan op zeer reen rijke plaatsen. 
