Tweede zone. 469 Tweede gebied. 
hunner uitgestrektheid in aanmerking verdienen te komen, name- 
lijk, de Tèlaga-Pandjaloe (zie de Ille afdeeling , bladz. 187), welke 
geheel en al tusschen bebouwde oevers ligt ingesloten en de Tè- 
laga-Ngëbël (zie bladz. 522 der It afdeeling), die omgeven is door 
steil oprijzende bergwanden. Buitendien vindt men op den vlak- 
ken bodem van het dal van Garoet en op het plateau van Ban- 
dong, ter hoogte van 2000 à 2500 voet, kleine, ondiepe meren, 
welke aldaar bekend zijn onder de benaming Sitoe, welke noch toevoer- 
noch uitwateringskanaal hebben en derhalve in den eigenlijken 
zin des woords tot de Rawa’s — moerassen — mogen gerekend 
worden. De spiegel dezer meren ligt lager dan de omringende 
vlakte; men vindt er dezelfde soorten van watervogelen , voorna- 
melijk Meliwi-eenden, als in de stilstaande wateren der eerste zone 
werden aangetroffen, waarbij nog verscheidene kleinere vogelen , 
namelijk, Gallinula-soorten moeten gerekend worden, vooral G. 
orientalis morst, die zich gemakkelijk laten herkennen aan de schar- 
lakenroode kleur van voorhoofd en snavel. Kikvorschen en visschen 
worden hier in grooten getale gevonden , zoo mede zoetwaterschelp- 
dieren, die niet slechts in de opgenoemde meren, maar in alle 
stil vlietende heken dezer zone talrijk worden aangetroffen; het schijnt 
zelfs, dat zij hier in grooter getal voorkomen dan in de vorige, 
heete zone, en uit dien hoofde zal ik de voornaamste, of de meest 
algemeen verspreide soorten hier optellen volgens mijne verzame- 
ling, die Dr. Herklots heeft bestemd: Cyclostoma perdix proder. en 
oculus capri Word. , Ampullaria celebensis Quoy, Paludina javanica 
v.d. Busch, Melania glans, terebra, semigranosa en semicancellata 
vd. Busch en unifasciata mousson; — van de Bivalven, welke vooral 
in vele breede, langzaam vlietende beken der zuidelijke neptunische 
gebergten in grooten getale worden gevonden, verdienen Cyrena 
orientalis Lam , violacea Brug. en zeylonica Chemn., genoemd te 
worden. In de volgende, koelere zone, waar bijna niet anders dan 
bergstroomen met sterk verval worden gevonden, wordt het aan- 
tal der zoetwaterschelpdieren aanmerkelijk geringer. 
Op den spiegel, zoo mede aan de oevers dier Sitoe’s in Bandong 
bespeurt men gelijke waterplanten als wij vroeger in de eerste 
zone op dergelijke plaatsen reeds hebben leeren kennen; — Mar- 
