Derde zone. 488 Kultuur. 
morgens eene langere, niet gekroesde kap, die den vorm heeft 
van den staard eens komeets, doch bewegelijker is dan de vorige 
en sneller verdwijnt — te gelijk hiermede bespeurt men gewoon- 
lijk eenige cirrus- of cirro-stratuswolken in het luchtruim. Het 
is echter gedurende den regentijd, wanneer de lucht doorzigtiger 
is dan in andere tijden van het jaar en het blaauw des hemels, 
dat in de openingen tusschen de wolken wordt waargenomen, 
insgelijks zuiverder, donkerder van kleur is, dat de grootste ver- 
scheidenheid in den vorm der wolken wordt waargenomen. Dan 
ziet men des middags en des namiddags somtijds op 5 verschil- 
lende plaatsen regenbuijen zich ontlasten, terwijl het middenste 
gedeelte des bergs door de helderste zonnestralen wordt besche- 
nen en de bergtop zich door eene opening in wolken somber 
beschaduwd, ja, zwartachtig gekleurd aan het oog voordoet. De 
gansche bovenhelft des bergs is alsdan in wolken gehuld, die van 
boven den vorm bebben van halve bollen, gewelven, en uit wier 
benedenvlak op verschillende plaatsen regen nederstort. Volgt dan 
op een dergelijken regenachtigen dag een heldere avond , dan wordt 
de schoonste kleurenpracht door de ondergaande zon neêrgetooverd 
op de wolken, die zich in duizenderlei gedaanten aan het oog 
voordoen. 
Kultuur. 
In het overzigt over het kultuur der vorige zone is gezegd, dat 
ongeveer ter hoogte van 4000 voet de grens wordt gevonden tot 
waartoe de kleine, steeds op grooteren afstand van elkander lig- 
gende dorpen der Javanen aan de hellingen der bergen opklimmen. 
Bebouwde velden worden in deze zone niet meer gevonden, nadat 
men de grens der bewoonde oorden heeft overschreden, en geen 
enkele vruchtboom laat zich meer bespeuren. Slechts hier en daar 
vindt men op de bergribben, tot op eene hoogte van 5000 voet, 
nog een enkelen koffijtuin, die naar boven allengs smaller uitloopt; 
aan de hellingen van eenige weinige kegelbergen, die in zeer sterk 
