Derde zone. 495 Eerste gebied. 
gedeelte van de wouden dezer zone, alwaar of Podocarpus-soorten 
de overhand hebben, wat betreft het tal van individuen, of waar 
eenige weinige familiën en geslachten door zulk eene groote menigte 
soorten zijn vertegenwoordigd, dat de boomen, behoorende tot - 
andere familiën, zich als het ware tusschen de overigen verliezen, 
aldaar is zulks nog in meerdere mate het geval, zoodat het woud daar 
zeer te regt mag worden geheeten een Podocarpus-, een eiken- 
of een Laurineën-woud, — waarin bovendien vele Ternstroemiaceën, 
namelijk, Saurauja-soorten groeijen, — terwijl het in Oost-Java 
nog met meer grond een Casuarina-woud mag worden genoemd. 
In gelijke mate als het tal van boomsoorten afneemt, begint het 
karakter, de physiognomie van het woud zich duidelijker aan het 
oog te vertoonen, maalt de natuur het met eenvoudigere trekken 
af en laat het zich gemakkelijker met worden beschrijven. Zetten 
wij onzen togt van de benedengrens dezer zone bergopwaarts 
voort onder het loofgewelf der boomen, dan staan wij weldra 
verrast op het zien der groote menigte eikels, die hier den bodem 
des wouds bedekken en ons met levendige trekken de wouden van ons 
vaderland voor den geest brengen, hoewel zij in vorm eenigzins 
afwijken van de eikels des Quercus robur, doordien zij, namelijk, 
grooter en platter zijn dan deze. Zij zijn afgevallen uit het loofge- 
welf, dat slechts onduidelijk zigtbaar is door den wolkennevel, 
die-berg en woud met een digten sluijer omkleedt. Hebben wij 
in de wouden van het laagland op Java geen spoor van dergelijke 
vormen mogen ontwaren, des te levendiger rijst bij het beschouwen 
er van — te midden der nevelen, welke ons omringen — de 
herinnering in ons op aan ons noordelijk vaderland, terwijl daar- 
enboven de steeds toenemende koelte des dampskrings, die zich meer 
en meer doet gevoelen, ons duidelijker verkondigt, dat wij bij elke 
schrede, gezet op onzen togt naar de toppen van het gebergte, het 
tropische klimaat verder achter ons laten. 
De menigte eiken, welke op Java voorkomen, soorten van het 
geslacht Quercus, worden insgelijks door de inboorlingen beschouwd 
als een afzonderlijk geslacht en in hunne nomenclatuur Kajoe, 
Poön of s Ki Pasang genoemd; dit heeft ongetwijfeld zijn oorsprong 
in het duidelijk uitgedrukte geslachtskarakter, in den vorm hunner 
