Derde zone. 494 Eerste gebied. 
vruchten, die te zeer van anderen verschillen, dan dat men ze 
daarmede zou kunnen verwisselen. Aan elke soort is een afzon- 
derlijken bijnaam gegeven, die achter het woord Pasang wordt 
_ geplaatst; deze worden echter zoo herhaaldelijk de een voor den ande- 
ren genomen, dat ik slechts eenigen er van zal opnoemen, die minder 
worden verwisseld. Het gaat met de Javanen als met de botanici in 
Europa, wel onderscheiden zij het geslacht gemakkelijk, maar dit 
is niet het geval met de soorten, uithoofde deze inderdaad eene 
groote overeenkomst met elkander hebben en bovendien zeer vari- 
abel zijn, naar gelang van de plaats of de hoogte waarop zij groeijen. 
Naar de getuigenis van Miquel, die de door mij verzamelde soorten 
heeft onderzocht (zie Plaut. Jungh. Isedeel, bladz. 8 en volg?.),heerscht 
er in de bestemming der Javasche eikensoortein, vooral onder de- 
genen, welke door D". Blume zijn beschreven, groote onzekerheid, (1) 
waaromtrent ik echter in dit werk niet in nadere ontwikkeling 
kan treden. De soorten, wier bestemming door den druk is bekend 
gemaakt, — zij zijn 27 in getal, — zal ik hier als werkelijk ver- 
schillende soorten beschouwen. Reeds vroeger, bij de beschrijving 
der eerste zone op bladz.“549, hebben wij er twee opgeteld, waar- 
van ons eene soort, Q. littoralis, zeer twijfelachtig voorkwam. Er 
blijven derhalve nog 25 soorten over, welke voornamelijk in deze 
derde zone worden gevonden; het zijn: Quercus sundaica, platy- 
carpa, glaberrima, placentaria, Korthalsii, pallida, induta, costata; 
turbinata, sphacelata, pyrifolia- en glutinosa Bi, laurifolia, varin- 
giaefolia, polyneura (Pasang oetér) en thelecarpa (Pasang soesoe) Mig, 
elegans (Pasang lalaki), Pinanga (Pasang pinang of gëdé), lineata 
(Pasang angrit), Teysmannii (Pasang tjötjök) , gemelliftora (Pasang 
iris), rotundata (Pasang kopia of tapok), pseudomolucea (Pasang 
betoel), crassinervia(Pasang pelang)en pruinosa(Pasang minjak) BL— 
Onder de opgenoemde eikensoorten dalen Q. sundaica, platycarpa en 
crassinervia het laagst bergafwaarts: in dé berg- of heuvelachtige 
hs mata is het, „dat door Dr. C‚ Li, Blame, die de overgangen in de levende natuur 
Kek eÎt waargenomen, vele varieteiten. als, soorten zijn beschreven en daarentegen wer- 
re. en als bloote varieteiten’ zijn beschouwd. Hierdoor is het tot heden nog moei- 
1 uistheid , te oordeelen over de verbreid; > ì Î in 
verticale rigting genomen preidiug der verschillende soorten, ì 
