Derde zone. 532 Eerste gebied. 
Goepp. et Jungh., wier kogel- of knodsvormige bloemkolven men in het 
groene weefsel niet ligt in het oog zou krijgen, ware het niet, 
dat zij zich verrieden door hunne levendige, purperroode of gele 
kleur. Hoewel geheel afzonderlijk, groeit echter op vele plekken 
binnen deze gansche zone Tamian s: Drapiezia multiflora 51. 
(Colehicaceae), met hare gaffelsgewijs verdeelde stengels, ter hoogte 
van 2 à 5 voet boven het groene kleed; zij zijn met bloemen ge- 
sierd, die nu eens wit, dan purperkleurig zijn. Men vindt ze even 
dikwerf in het binnenste der wouden, als op opene, slechts met 
struikgewas bedekte plekken, bij voorbeeld , op den G-Gëdé, Diëng, 
Ténggèër: nergens echter worden zij in grooten getale aangetrof- 
fen. Taraté goenoeng s: Gunnera macrophylla Bi. (Urticeae), 
breidt zijn groote, op Tussilago gelijkende bladeren uit, voorna- 
melijk aan den oever van zacht vlietende beken, ter plaatse waar 
bronnen opwellen en verheft zijne zaâmgestelde, groote , doch 
kleurlooze bloesemtrossen. — Elatostemma-soorten (Urticeae), 
vooral BE. paludosum mig. (Proeris alior.) wassen aldaar even digt 
bijeen als gras, waartusschen Impatiens leptoceras wan. (Balsa- 
mina micrantha alior.) hare roodachtige bloemen uitspreidt; even 
als zij in de vorige zone tot de algemeen verspreide planten 
behoorde, vindt men haar ook in deze zone op schaduwrijke, 
doch vooral vochtige plekken van het woud. Hierbij treft men aan 
Impatiens javensis stcud. (Balsamina javensis alior.), behalve andere 
soorten van hetzelfde geslacht; naar gelang men hooger bergop- 
waarts klimt, wordt deze plant allengs korter en kleiner , doch zij 
blijft den reiziger menigwerf bij tot op bergtoppen , die eene hoogte 
van 9 à 97 duizend voet bereiken. De kale aardwanden der kloven, 
het terrein dat de bronnen omringt, zijn hier, even als met der- 
gelijke oorden in Europa het geval is, bedekt met een groen tapijt 
van Polytrichum-, Dumortiera-, Marchantia- en Reboulia-soorten. 
Lianen. Hoewel de menigte slingerplanten, zoowel wat betreft 
het aantal verschillende soorten als het tal van individuen, in 
deze wouden steeds meer en meer afneemt, naar gelang men 
hooger bergopwaarts klimt, vindt men onder deze gewassen even 
fraaije, aan deze zone geheel en al eigenaardige vormen, als zulks 
het geval is onder de boomen en struiken. Daarenboven treffen wij 
