Derde zone. 525 Eerste gebied. 
nog vele bekende vormen er onder aan. Ampelideën, voornamelijk 
Cissus compressa 81, klimmen met hunne houtachtige stengels hoog 
in het geboomte; slingerende Ranunculacëen : Clematis javana DC. 
en _smilacifolia wan. (glandulosa atior.), ja, zelfs enkele Asclepia- 
deën : Acanthostermmma Kuhlii s1., worden hier en daar in het kreu- 
pelhout of aan het benedengedeelte der stammen gevonden ; Rotan- 
soorten, voornamelijk Oë lilin, omas en leles (Rotan lëmës 
im): Calamus anceps, spectabilis en asperrimus Bì , vormen hier 
en daar, ja, zelfs nog boven de hoogste grens dezer zone, dooreen 
geslingerde vlechtwerken, die even stekelig en ongenaakbaar zijn 
als die, welke andere soorten dezer familie in de lager liggende 
wouden vormen. Menigmaal gebeurt het, dat Javanen zoo hoog 
in het gebergte opklimmen, ten einde de lange ranken der Oë 
omas of Oë leles te verzamelen; die der laatstgenoemde soort 
zijn vooral zeer sterk. Onder deze bekende familiën, waarvan wij 
andere, er mede overeenkomende soorten reeds ín de vorige zonen 
hebben aangetroffen, ontwaren wij eenige nieuwe vormen, die 
aan de wouden dezer zone eene zeer eigenaardige physiognomie 
geven. Klimmende Pandaneêën: Freycinetia imbricata, javanica, 
insignis en angustifolia si, door de Soendanezen Meong dan- 
dang gebeeten, die zich ligt laten herkennen aan hunne kleinere of 
grootere, langwerpige of ronde bloemkolven en waarvan verschei- 
denen uit groote, menigwerf rood gekleurde scheden ontspruiten, 
omslingeren in spiraalvormige rigling en met buitengewone weelde- 
righeid bijna al het geboomte en vormen mel huune tot bossen veree- 
nigde bladeren beddingen om de stammen; uiterlijk hebben deze 
bladerenbossen eene groote overeenkomst met het loof der Pandanus- 
soorten en ananassen. Het is vooral Freycinetia insignis, die zeer 
hoog klimt; menigmaal zijn de hoogste boomstammen tot in het 
loofgewelf door hare spiraalvormige ranken zoo digt omvlochten , 
dat van den stam zelven en van zijne schors niels in het oog valt; men 
waant eene verbazend hooge zuil te aanschouwen, die met dikke, 
groene kransen en guirlandes is omslingerd. Wat betreft de ver- 
spreiding der Freycinetiën, in eene verticale rigting genomen, 
deze is niet zeer groot; den weligsten waslom verkrijgen zij tus- 
schen 5000 en 6500 voet, en zelden worden zij tot aan de hoogste 
grens dezer zone gevonden. 
