Derde zone. 558 Eersto gebied. 
welk bij de Soendanezen onder den bovengenoemden naam bekend is. Het 
water van dit meer is zuurachtig, aluinhoudend en vult het bekken van een 
voormaligen krater, welke, naar het schijnt, reeds sedert langen tijd is uitge- 
bluscht, want het weligst groeijende woudgeboomte verheft zich tot aan den 
zoom van het water — de lezer vergelijke hieromtrent bladz. 66 der IIde af- 
deeling (1) — en overschaduwt de steilste rotswanden, welke het meer om- 
ringen. Slechts de volkomen lijnregt oprijzende wanden zijn kaal en van allen 
plantentooi verstoken; zij bereiken aan de noordwestzijde hare grootste hoogte , 
namelijk, 300 voet. Lycopodiën en struiken, aan wier twijgen Usneën han- 
gen, hebben zich hier en daar op de vooruitstekende gedeelten en in de 
spleten van den muur bevestigd en een ongelijkvormig , ruig bekleedsel daar- 
gesteld. Op honderde plekken smelten de groenachtige, geelachtig bruine en 
witachtige kleuren van dit plantbekleedsel ineen met den grijzen tint van den 
rotswand, waarvan het kale gesteente bovendien nog bedekt is met korstmossen 
van verschillende schakeringen. Aan den voet van den wand verheft de eene 
boom zich boven den anderen, gelijk mede op den hoogsten rand, waarover 
het groene woud zich heenwelft, dat verder tot aan den top des G.-Patoea, 
den Taman saät, een onufgebroken bladerendak vormt. De spiegel van het 
meer ligt ter hoogte van 6685 voet hoven het niveau der zee. Wij bevinden 
ons derhalve in de bovenste helft der derde zone, waar reeds vele der eigen- 
lijke alpinische boomtjes, vooral Eurya- en Agapetes-soorten ouder de Laurineën, 
Saurauja-soorten en eiken voorkomen en een woud vormen ‚ dat, wel is-waar, 
niet hoog groeit, maar een zeer digt gebladerte heeft. Zeer duidelijk laten zich 
de kroopen onderscheiden der afzonderlijke boomen, waaruit het woud be- 
slaat. Eerst hooger bergopwaarts, in de vierde zone, verliest het woud deze 
in bolvormige stukken afgedeelde oppervlakte en de kogelachtige vorm der 
loofkroonen gaat over in een, schermachtigen vorm. Op den voorgrond is het 
woud door voormalige reizigers geveld geworden en, in plaats der hoog groei- 
jende boomen van vroegeren tijd, zijn kleinere struiken en vele varensoorten opge- 
schoten ; hiertusschen slingeren zich de ranken van Lycopodiën en Phymatodes 
conjugata Presl. verheft gezellig , digt nevens elkander zijne stengels. Op enkele 
plekken vindt men een gespaarden boomvaren: Cyathea oligocarpa Jungh., die 
zijne fraaie, radvormige schermbladeren uitbreidt. 
zon, die reeds nabij den horizon is gedaald, beschijnt het hier af- 
gebeelde landschap. In het midden van het meer, waar het tevens het diepst 
is, heeft het water eene witachtig kopergroene kleur; in de nabijheid van den 
oever daarentegen, waar men tot op den modderigen bodem zien kan, heeft 
lezer gelieve eene drukfout te verbeteren, welke op gemelde bladzijde in den 
(1) De 
vijfden regel van boven is ingeslopen; hij verandere, namelijk , sing in zuidoost. De Ka- 
wah-Patoea ligt zuidoostwaarts van den hoogsten top des G.-Pato 
