Derde zone. 540 Tweede gebied. 
dampzuilen hier in eene verticale rigting opwaarts, elders worden zij in eene 
dwarsche rigting ten opzigte van den wand uitgedreven, — en tusschen dezen 
rand en het standpunt, waarop wij ons bevinden, ligt de gapende kolk, de 
krater, welks menigwerf herhaalde uitbarstingen elken plantenkiem heinde en 
verre hebben vernietigd; aan die oorzaak moet het gemis van groenen dos 
worden toegeschreven , de kaalheid, die wij hier ontwaren. In den ganschen om- 
vang des ketels stijgen dampmassa’s in den vorm van witachtige, half door- 
zigtige nevelen opwaarts, waardoor het den reiziger slechts nu en dan gelukt 
een blik te werpen op den bodem des kraters. Hoogst gevaarlijk is het zich 
op den rand der kolk te wagen; menigwerf storten stukken er van in den 
afgrond, want de rand bestaat aan deze zijde slechts uit zaàmgepakt zand en 
gruis, terwijl verscheidene spleten, die in eene evenwijdige rigting er mede 
loopen , als zoo vele voorboden mogen worden beschouwd van nieuwe instor- 
tingen, waartoe de geringste aardbeving aanleiding kan geven. — Deze gansche 
noordwestelijke rand des kraters, die vroeger een plat vormde , waarop ik 
in 1837 mijne teekening van den krater ontwierp, is bij gelegenbeid van 
eene der vier uitbarstingen, welke de G.-Goentoer van 1840 tot 1843 onder- 
ging, werkelijk ingestort en verdwenen, zoodat er geen spoor van overig was, 
toen ik den berg in 1844 voor de tweede maal bezocht. (Vergelijk bladzijde 93 
der Ide afdeeling.) 
Tweepre GepieD. 
GRASVLAKTEN. MOERASSEN EN VEENGRONDEN. 
Hoewel dit gebied eene zeer geringe uitgebreidheid bezit, ver- 
dient het niettemin onze bijzondere aandacht, uithoofde sommige 
dieren en planten daarin eigenaardig te huis behooren, die noch 
in de schaduwrijke, hoogstammige wouden dezer zone, noch in 
eenige andere zone worden aangetroffen. In de wouden, die vroe- 
ger het onderwerp onzer beschouwing hebben uitgemaakt, liggen 
hier en daar bronnen van mineraal- of van zoet water, moerassen 
en kleine meren, waarvan de met gras begroeide zoom somtijds 
eene aanmerkelijke uitgestrektheid verkrijgt. Op gelijke wijze heeft 
insgelijks de bodem van vele beekkloven op enkele plaatsen eene 
meerdere breedte, wordt deze tot een vlakken „ketelvormigen dal- 
