Derde zone. Gel Tweede gebied. 
grond van eenige uitgestrektheid, waarop geene woudboomen wil- 
len tieren; de oorzaak van dit verschijnsel moet welligt worden 
gezocht in de herbaalde overstroomingen, waaraan zij , na het 
vallen van zwaren regen , teken male zijn blootgesteld ; bovendien 
vindt men te midden der oorspronkelijke wouden van sommige 
streken opene plekken, waarop slechts gras groeit , doch waar geen 
boom, geen struik, wil gedijen, niettegenstaande een digt woud, 
met scherp geteekende grens er van gescheiden, dezelven in het 
rond omgeeft. De horizontale gesteldheid des bodems dezer plekken 
duidt aan, dat zij de gevulde bekkens zijn van vroegere meren. 
Dergelijke streken worden slechts zelden gevonden in Oost- 
en in Midden-Java, waar slechts kegelbergen tot in deze zone 
oprijzen , — herhaaldelijk is zulks daarentegen het geval in West- 
Java, alwaar ter hoogte van 4 à 6000 voet uitgestrekte hooglan- 
den worden gevonden, als, bij voorbeeld, zuid- en zuidwestwaarts 
van het plateau van Bandong , welke streken de wilde stier en de rhi- 
noceros tot hun lievelingsverblijf hebben gekozen. Zij zijn dagreizen 
ver met digt gegroeide wouden bedekt, waarin, behalve vele kleine 
moerassen, meren en grasplekken, twee grootere waterbekkens 
worden gevonden, namelijk, de beide eersten, welke ik hier 
zal opnoemen. Deze zijn: 1e, de Tölaga-Patengan aan den weste- 
lijken voel des G.-Patoea, welk meer 4790 voet boven den spiegel 
der zee ligt. Ziet men van den top des G.-Patoea op dit meer ne- 
der, dan doet zich de met gras begroeide oever aan het oog voor 
als een helder gekleurde, geelachtig groene zoom, die den spie- 
gel van het meer scheidt van het onmetelijke, donker groene 
woud, dat alles heinde en verre bedekt. (Zie lager de beschrijving 
van een gezigt op de Télaga-Patengan.) — 2%. De Rawa-Gëdé, welke 
de oorsprong is der noordwaarts vlietende Tji-Taroem, en de Rawa- 
Tégal badoeng, waarin de zuidwaarts stroomende Tji-Tarik ont- 
springt. Deze beide Rawa’s bedekken te midden der wouden een 
groot gedeelte van het vlakke dal, hetwelk den voet van den G.- 
Wajang van dien des G-Poentjak tjaï en Pépandajan scheidt. Zij 
zijn gelegen ter hoogte van ongeveer 4500 voet; een vlakke, met 
woudgeboomte bedekte strook lands ligt tusschen beiden, zoodat 
zij eigenlijk slechts een geheel uitmaken, niettegenstaande zij de 
