u 
Derde zone. 550 Derde gebied. 
à 6000 voet; aan de hellingen des G.-Kèloet wordt het reeds ge- 
vonden ter hoogte van 5000’ van waar het dezen ganschen 
berg, die niet hooger rijst dan 5000 voet, tot op zijne kruin over- 
dekt. Hier wassen deze wouden allerwege in een vulkanischen 
zandgrond , die met steenbrokken is vermengd; op den G.-Mérapi daar- 
entegen groeijen zij op een rotsachtigen bodem, gevormd uit lava- 
banken en lava-puinbrokken, waarop slechts eene dunne aardlaag 
rust. Op den G.-Mérapi vormen zij de hoogste grens der eigenlijke 
hoogstammige wouden, die hoofdzakelijk uit eiken en andere 
Amentaceën bestaan; naar boven toe gaan zij over in eene struik- 
wildernis van Agapetes- en Gautiera-soorten, die echter, naar gelang 
men verder opwaarts klimt, allengs op grooteren afstand van elkander 
groeijen, en zich op die wijze op den steenachtigen, dorren bergkegel 
nog 1400 voet hooger uitstrekken dan het Anggring-woud. Boven 
7440 voet was de kegel (in 1856) volkomen dor en kaal. — Zonder dat 
eenig ander geboomte er tusschen voorkomt ‚ vormt Parasponia parvi- 
flora zeer digt gegroeide boschjes, die er hoogst eigenaardig en sierlijk 
uitzien. De boomen verheffen zich op slanke, grijskleurige stammet- 
jes, die gewoonlijk eenigzins krom en in eene scheeve , buitenwaarts 
gekeerde (overhellende) rigling aan de berghelling opgroeijen; de 
stam bereikt eene hoogte van 20 à 25 voet en schiet dan lange, 
slanke takken, die zich aan de einden in een groot aantal twijgen 
verdeelen; zij hebben slechts eene ijle kroon, waarvan de bladeren 
betrekkelijkerwijze slechts klein mogen worden geheeten. Aan 
den buitensten omtrek der loofkroon staan zij digter bijéén, deze 
strekt zich meer in de breedte uit, heeft eerder een schermachtigen, 
dan een ronden vorm; hare bovenste oppervlakte verheft zich zelden 
hooger dan 40 voet boven den bodem. Hoe hooger men bergop- 
waarls klimt, des te korter worden deze boomen , die men aldaar nog 
aantreft, waarvan de stammen allengs slanker en dunner en meer 
met Usneën behangen zijn. Verheft zich nu een dergelijk boschje aan 
den rand eener kloof, waarover het breed uitgestrekte, fijne loof 
als het ware een gewelf vormt, dan levert dit een allersierlijkst 
schouwspel op. — Het kreupelhout bestaat hoofdzakelijk uit Rubus- 
soorten, benevens uit de ons reeds van vroeger bekende struik, 
Buddleia Neemda nam. 
