Vierde zone. 556 Vierde gebied. 
brokken, uit dor zand of gruis bestaat. De oppervlakte van den 
smallen, kringvormigen gordel, welke deze vierde zone vormt, 
wordt tevens allengs steiler, de helling verheft zich onder een 
hoek van 25 à 50 graden, ja, bij eenige bergen rijst zij in de 
nabijheid der toppen onder een hoek van 40 graden en eindigt, 
gelijk het geval is bij den G.-Mandala wangi, Sëndoro, of in een 
klein plat, hetwelk eene middellijn van 500 à 1000 voet heeft, 
of, gelijk bij den G-Tjërimai, Soembing en de meeste andere ke- 
gelbergen, in een scherpen, kringvormigen rand, die in eene 
kolk, — in den met dampen gevulden krater, — nederdaalt. 
_ Slechts één enkel gebergte maakt hierop eene uitzondering, want 
het heeft in deze zone nog vlakke streken van aanmerkelijke uit- 
gestrektheid; dit is de G.-Ajang, welk gebergte wij later meer van 
nabij in oogenschouw zullen nemen. 
Klimatogvraphische schets. 
Te rekenen van de benedenste tot aan de bovenste grens dezer 
zone vermindert de pauxkrne per Lueur 25,54 Par. lijnen; de 
kwikzuil des barometers daalt van 255,54 tot 229,80". Van het 
strand der zee tot aan de bovenste grens dezer zone bedraagt 
deze vermindering 106,20’; ten gevolge hiervan ademt men op 
eene hoogte van tienduizend voet eene lucht in, die veel ijler 
is dan beneden aan het strand der zee, terwijl het verschil in 
drukking „op de oppervlakte des ligchaams te weeg gebragt, tusschen 
beide oorden ongeveer bedraagt negen duim (gemeten met de 
kwikzuil des barometers). Hoewel de hiertoe betrekkelijke waar- 
nemingen in de hoogste zonen van Java op enkele bergen gedu- 
rende eenige weinige weken , op anderen stechts gedurende enkele 
dagen zijn voortgezet, laat zich echter bepaaldelijk daaruit opmaken, 
dat de grootte van het dagelijksche verschil in den stand des 
barometers, of, met andere woorden , dat het onderscheid tusschen 
den hoogsten en laagsten stand allengs geringer wordt, naar 
gelang men hooger klimt. Alle waarnemingen , door mij op eene 
