Vierde zone. 566 Klimaat. 
den rand der bergkruin, — dan heeft er eene snelle, ja, plotselinge 
verandering plaats in al de opgenoemde verschijnselen. Op de berg- 
kruin zelve houdt eensklaps alle beweging op.Gewoonlijk gaat de wind 
geheel en al liggen, geene nevelen zweven meer voorbij en de tem- 
peratuur daalt zoo snel en zoo laag, dat men zich gaarne, zonder te 
dralen, in zijn mantel of deken wikkelt. De Javanen hurken steeds 
digter bijeen om de brandende wachtvuren , want de thermometer, die 
kort te voren, foen de zon onderging, nog op 8,4° R. stond, is 
nu reeds tot op 5,5, ja, somtijds binnen een kwartier uurs (1) 
van 9,5 tot op 4,4° R. gedaald. Thans echter biedt het omringende 
luchtruim een zeer veheven schouwspel aan. Terwijl de zon 
met hare laatste avondstralen nog eenige verwijderde bergtoppen 
doet gloeijen, dalen de wolken al lager en lager langs de berghel- 
lingen, waarop men nederziet, zij verdikken zich gedurig meer en 
meer, zij schijnen als het ware in zich zelve ineen te storten en vor- 
men de grilligste gestalten, hier gekroesd, ginds gewelfd, of bolvormig, 
elders als torens opeengestapeld, die op zekeren afstand beneden den 
top des bergs een bolwerk schijnen te vormen rondom de hellingen , 
terwijl in het zenith het blaauw des hemels steeds donkerder wordt en 
de koude hand over hand toeneemt. De wolkenzee, wit gelijk een 
met sneeuw bedekt veld, ligt nu reeds uitgestrekt rondom den 
bergtop. Dan worden de hoogst gewelfde gestalten, — wolkenhurg- 
ten, — die zich verheffen boven de oppervlakte der algemeene wol- 
kenzee, hier en daar door de zon nog met een gouden of purperen 
gloor geverwd; — doch naauwelijks is het laatst zigtbare gedeelte der 
zonneschijf beneden den horizon gedaald, of al die kleurenpracht ver- 
dwijnt, zij gaat over in een somber grijs, dat bergen en wolken met 
zijn eentoonig kleed overdekt en snel, veel sneller dan in het 
laagland, volgt hierop de duisternis van den nacht. 
Doch het daglicht verdwijnt niet geheel en al spoorloos voor het oog 
des reizigers. Wanneer in de drooge maanden des jaars de zon achter 
de torenvormig zaâmgepakte wolken is neêrgedaald, dan schieten 
bijna elken avond vuurroode lichtstralen van den horizon opwaarts 
naar bet zenith, of men ontwaart een helder rozenrood, paarskleurig 
nn 
1) Dit had plaats op: den G--Mandala wangi, op den 7den Julij, 1842. 
