Vierde zone. 575 Eenig gebied. 
geheel verdwijnen; hierop verloren wij Pollia thyrsiflora en Dia- 
nella montana van lieverlede uit het oog: de scharlakenroode 
bloemen van Aescynanthus longiflorus werden niet meer zoo dikwerf 
gezien; Pinanga Kuhlii, zoo mede de Scitamineên- en Rubiaceën- 
struiken (Mephitidia- en Pavetta-soorten) kwamen minder voor, 
en in gelijke mate als wij hooger opwaarts klommen en de lucht 
koeler werd, vonden wij op den bodem des wouds een geringer 
aantal Ardisia villosa, Begonia robusta en vele andere kruidachtige 
planten, die wij eindelijk de eene na de andere achter ons lieten; 
de fraaije Melastomaceën (Medinilla-, Marumia-soorten) vertoonden - 
zich nog hier en daar in het kreupelhout doch steeds zeldzamer ; ook 
het aantal Oleandra nereiformis verminderde, naar gelang wij hooger 
bergopwaarts kwamen en werd vervangen door Phymatodes conjuga- 
ta; eene groote menigte Orchideën en nestvarens hing aan de twijgen, 
doch ook deze gewassen lieten wij eindelijk achter ons; zij wer- 
den op hare beurt vervangen door Rubus-soorten, voorkomende 
in het kreupelhout tusschen de boomen, wier stammen door 
Freycinetia insignis in spiraalvormige kringen waren omslingerd ; 
deze plant verving hier de Gissus- en Rotan-soorten der lager groei- 
jende wouden. Maar ook deze planten bleven ons niet bij; wij 
kwamen al hooger en hooger bergopwaarts, ontmoetten herhaal- 
delijk Pandanus furcatus, gingen tusschen de wijd uitgestrekte , 
slangsgewijs gekronkelde takken van Araliaceën door, waar wij 
de schoone bloemen van Sonerila- en Argostemma-soorten op den 
bodem ontwaarden, maar ook deze verloren wij van lieverlede uit 
het oog; menigwerf moesten wij ons en met moeite een pad banen 
door het kreupelhout van Strobilanthes-soorten; de bodem werd 
steeds drooger, naar gelang wij hooger opwaarts klauterden langs 
de voortdurend steiler wordende helling; kleine springbloedzuigers 
kropen door onze kleederen en toen wij ons eindelijk verheugden 
van deze vreesselijke plaag verlost te zijn , werd ons oor niet langer 
gestreeld door het gezang der Musicapa cantatrix, dat in gindsche 
streken zoo liefelijk, zoo troostend uit het geboomte naar beneden 
klonk. Wij hadden eene hoogte van ongeveer 7000 voet bereikt en 
ons aan den vochtigen boezem der wolkennevelen onttogen. Slechts 
van tijd tot tijd zweefden nog nevelstrooken door het woud, 
