Vierde zone. 580 Eenig gebied. 
der Leptospermum-boomen en is het gansche jaar door overdekt 
met een buitengewoon aantal bloemen. Hunne stammen zijn dik, 
doch krom, knoestig, schuin gegroeid en verdeelen zich reeds ter 
hoogte van 5 à 6 voet boven den bodem in eene menigte takken, 
die herhaaldelijk zijn gebogen, terwijl zij zich uitbreidende in eene 
schuine rigting opwaarts groeijen. Op de kruinen van sommige, 
reeds vóór langen tijd uitgebluschte vulkanen , zoo als bij voorbeeld 
op den G.-Mandala wangi, worden dergelijke boomen gevonden, 
wier korte, bultige stam een omvang van 10 voet bereikt, en welke 
derhalve waarschijnlijk een hoogen ouderdom hebben. Het groen 
der loofkroonen is allerwege geschakeerd met de donker paurper- 
roode bloemen, die in eenzijdige trossen aan de twijgen hangen. 
De zwartachtig blaauwe bessen, die bijna als blaauwbessen sma- 
ken, zijn eene lekkernij voor het gevogelte. (1) — Van al de soorten 
van dit geslacht heeft Këmadoes j.: Agapetes microphylla Jungh., 
de kleinste bladeren, welke meer dan die van anderen op mir- 
tenbladeren gelijken; zij behoort tot de sierlijkste boomtjes, waar- 
van de loofkroon, met haar fijn gebladerte, een meer ronden vorm 
heeft en zich niet zoo zeer in de breedte uitstrekt; — de grootste 
bladeren daarentegen heeft Agapetes rosea Jungh., (2) welke niet 
(1) Over de a gi in den habitus van Agapetes vulgaris, ten gevolge van den 
invloed, welke de plaats waar zij groeijen daarop uitoefent, vergelijke de lezer bladz, 
618 der ‘ade afdeeling G, Taman ek en hk 237 (G -Slamat) ; ‚op den dr 
berg graai jen de stam t geb Bf eene dikte verkrijgen v nar PARE 
et, zelfs aan de skis helingen ee pake n 5 à 10 voet lijnregt se, alvo- 
rens zij Eh in takken eter zij emt hes glider begeren schor aaraan 
noch andere paras zich vast De oom bereikt alhier eene 
koste van 25 voet en w ze op een zeer je daiien pedel waarop bijna geene 
vruchtbare aardlaag hdverit gevonder 
(2) Het is zeer waarschijnlijk , dat de Agapetes-soorten, die ik hier onder de benaming 
van A. ded meen en rosea heb opgeteld, onder de Thibaudia-soorten voor— 
komen, een et de beide eerst vermelden schijnt zulks het geval te zijn ,— waarvan 
Dr. G. en me (Bijdragen, bladz. 859 en volgenden) de disgnosen heeft geleverd. Zelfs met 
den besten hi is het ‚ waarin 
geheel toevallige saaie se iehe eden, zoo als caulis parasit icus» in het karakter zijn 
nomen, terwijl de overige kenteekenen zich bepalen tot de hoogst veranderlijke belierien aa en 
den vorm ak, agg welke laatstgenoemden bij deze en insg ws zeer veranderlijk 
zijn. Alleen door de exemplaren, door Blume gebezigd, rgelijken , zou men zich te 
mij in de noodzake! Aes gebragt aan de soorten. mei ik als stagg boo 
volaninn. moest beschrijs ook namen te geven. De oorzaak, t volge waarvan sa 
Agapetes-soorten en vúriraate Ericeën zoo bne sem ondarristineet op boom 
