Vierde zone. 598 Eenig gebied. 
vroeger genoemde oorden groeit zij gezellig, even digt bijeen 
als gras en vormt op oude muren, op den dorren, droogen zand- 
bodem een bekleedsel, dat met eene menigte kleine, witachtige 
en wollig-behaarde bloemen is gesierd, hetwelk de Javanen niet 
durven betreden, uithoofde zij hunne naakte voeten zouden wonden 
aan de harde, stijve bladeren, die in spitse stekels uitloopen. 
Het aantal grassoorten (waaronder Poa, Agrostis, Festuca, 
Paspalum en andere geslachten voorkomen), hetwelk in deze zone 
groeit, is veel grooter dan in de beide vorige zonen. In West-Java 
wordt voornamelijk eene Agrostis-soort en een 15 à 2 voet hoog 
groeijende Carex, met bruinachtig-roestkleurige aren, in grooten 
getale aangetroffen; zij vervangen aldaar als het ware de Festuca 
nubigena, die slechts in Oost-Java voorkomt. Uithoofde de Grami- 
neën, die, gezellig groeiende, het hoofdbestanddeel uitmaken 
van het plantaardige bekleedsel der grashellingen en grasplekken 
van vele bergtoppen, vooral van Midden- en Oost-Java, in mijn 
herbarium nog niet zijn bestemd, ben ik niet in staat de ver- 
schillende soorten nader op te geven; hierop maken echter de 
twee volgende soorten eene uitzondering, welke beide zich 
door hare eigenschappen en vormen van alle anderen onderschei- 
den en door het groote aantal, waarin zij digt nevens elkander 
opschieten, eene belangrijke rol spelen in Oost- en Midden- 
Java, de eenige gedeelten des eilands alwaar zij worden gevonden. 
De eene grassoort heet Soekët kolonjòno ;.: Atazia Horsfieldi 
Kuntn , welke ter hoogte van 6 à 8000 voet voorkomt aan de 
hellingen der bergen G-Tjörimai, Slamat, Mérapi en Mèrbaboe 
en aldaar breede streken met hare twee à drie voet hoog opschie- 
tende, zachte halmen bedekt. Zij kenmerkt zich door een 
zeer aangenamen, zoeten geur, welke eenige overeenkomst heeft 
met den reuk van het Europesche Anthoxanthum odoratum r. 
en, naar het schijnt, sterker wordt naar gelang zij hooger bergop- 
waarts groeit. Zij is het geliefkoosde voedsel der rhinocerossen , die op 
den G-Tjérimaïi en Slamat voorkomen en waarvan deze grassoort , 
die aldaar aan de bovenste woudgrens opschiet , zoo niet het eenige, 
stellig althans het voornaamste “voedsel uitmaakt. De bodem , waarin 
zij wortelt, is aan de oostelijke helling des G.-Slamat eene vrucht- 
