Vierde zone. 601 Eenig gebied 
naefolium Wina, die hare ranken ver in het rond uitstrekken; in 
andere oorden of tusschen de vroeger genoemden treft men even 
dikwerf Lycopodium vulcanicum B1 en javanicum sw. aan. — Schieten 
deze Lycopodiën hare ranken over de omringende rotsblokken, 
_ klimmen zij op tegen de kratermuren, in wier reten Polypodium 
vulcanicum wortelt, zoo vormt het schermvormige loof van het groene 
Agapetes-woud boven, over den rand der kratermuren een gewelf; 
blijft de krater nog slechts gedurende een tiental jaren in rust, 
verwoest geene nieuwe uitbarsting de voortgaande ontwikkeling 
van dit woudgeboomte, dan zal het ontwijfelbaar langs de wan- 
den afstijgen, en de kolk met zijn schaduwdak overdekken. 
Bij voorkeur in het binnenste des wouds, in de schaduw 
van het geboomte, groeijen tusschen gras- en mossoorten de 
navolgende kruiden, waarnevens echter ook velen der vroeger opgetel- 
den worden aangetroffen , hoewel deze het meest op grasplekken voor- 
komen. Gewoonlijk vindt men ze allen, af althans bet meerendeel dezer 
kruiden vereenigd aan den rand der boschjes, waar het woud grenst 
aan eene opene plaats, aan eene grasplek, waardoor zij van 
elkander worden gescheiden. — Ampaltiens javensis Steud. bemint 
de schaduwrijkste, de vochtigste oorden des wouds; menigwerf 
ontmoet men in zijne nabijheid nog andere soorten van dit geslacht 
uit de vorige zone, die, in eene verticale rigting genomen, zeer 
verre zijn verspreid; — wijders Santcula montana Reinw, (benevens 
de varieteit S. javanica B), welk kruid bijna nimmer op opene 
plekken ‚ maar vooral in het schaduwrijke, binnenste gedeelte dezer 
alpenboschjes in alle streken des eilands in grooten getale wordt 
gevonden, zoomede Ophelia javanica nassk. (Swertia javanica arior.), 
waardoor de Gentiaan-soorten der Europesche weidevelden alhier wor- 
den vertegenwoordigd en die allerwege wordt aangetroffen. Tusschen 
de vorigen vindt men, behalve eene nog niet beschrevene Galium-soort, 
in groote menigte Galium javanicum Bi, welke even als de bekende 
soorten in Europa verward dooreengroeit, en hier en daar ontwaart 
men Myriactis javanica en pilosa pc. (Bellis sp. atior.). Op andere 
plekken groeit in groote menigte op den bodem des wouds een 
enkelvoudig gevinde, 14 à 2 voet hooge varen, Blechnum orientale 
L. (benevens eene varieteit? Bl. pyrophyllum Bi) welks bladeren, 
