Ne 
je / Eik Be 
Vierde zone. 604 Eenig gebied. 
een menschenhoofd, waarop zich talrijke, 4 à 5 duim lange, 
knodsvormige bloemkolven verheffen, die eene geelachtig kar- 
mozijnroode kleur hebben. Andere soorten en geslachten dezer 
merkwaardige familie hebben wij vroeger in de derde zone (zie 
bladz. 521) ontmoet, ja, met eene soort er van hebben wij reeds 
kennis gemaakt in de eerste zone (zie bladz. 558). Even als de 
wortelen van Pimpinella Pruatjan menigwerf een inboorling des 
eilands uitlokken tot het beklimmen der bergen van Oost-Java, z00 
worden de hooge bergtoppen in West-Java somtijds bezocht door een 
armen bewoner dier streken om Proet, insgelijks Boendjing s. ge- 
heeten (Balanophora elongata) te verzamelen, de eenige plant der 
bergtoppen, die voor hem van eenig nut is. Deze plant, waarvan het 
benedenste, vleezige gedeelte een taai kleverig was beval, wordt 
door hem gestampt, en met de lijmige massa, welke hij op die wijze 
verkrijgt, bestrijkt hij dunne Bamboesstokjes, die vervolgens ge- 
droogd en als kleine kaarsen — waskaarsen — worden gebezigd; deze 
kaarsen brengt hij aan de markt, waar een tiental voor één duit 
wordt verkocht. Naar de scheikundige analyse van deze stof, door Pol- 
leck gemaakt, hebben wij vroeger op bladzijde 191 verwezen. — 
In de maand April vindt men op den bodem dezer wouden menig- 
werf een paddestoel, Djamoer badak 5: Agaricus rhinoce- 
rotis Jung, (1) die in buitengewone menigte uit de moslagen des 
bodems opschiet en eene lekkernij voor rhinocerossen is; hij heeft 
een zoetachtig gekruiden smaak en bezit een zuiveren , sterken anijs- 
geur. Op den mest van rhinocerossen , welke op den bodem der door 
deze dieren gebaande paden menigwerf 2 voet hoog lag, hadden zich 
Coprinus-soorten ontwikkeld; ja, in een kelder, gegraven op het 9000 
voet hooge juk des G.-Gêmoeroe (het zuidelijke gedeelte van den G- 
Gädé) tot het bewaren der eijeren van zijwormen, tierden Byssus 
fodina en plumosa Humb. op de balken en planken, op gelijke wijze 
als zulks in het binnenste van Europesche mijnen het geval is. 
Algemeen physiognomisch karakter der bergtoppen. 
Hebben wij in de voorafgaande bladen de botanische hoedanigheid 
(1) Zie Tijdsch. v. Natuurl. Geschied. VIL bladz. 292. 
