Vierde zone. 620 Eenig gebied. 
de Europesche soorten derzelfde geslachten of familiën en geven 
uit dien hoofde een karakter aan de javasche bergtopflora , dat den 
Europeschen reiziger op de levendigste wijze aan zijn vaderland her- 
innert. — 11°. De bodem wordt voortdurend steenachtiger , rotsiger, 
naar mate men hooger bergopwaarts komt en het aantal der kleine, 
rankende planten, vooral der Lycopodium-soorten wordt grooter. — 
120. De toppen van vele bergen in Midden- en in Oost-Java zijn 
met een vaal kleed van Festuea nubigena overtogen. Deze gras- 
soort vervangt in de hoogste zone het Alang alang-gras, hetwelk 
op bergen, wier wouden door de bijl zijn geveld geworden, 
uiterlijk ter hoogte van 6 à 7000 voet opstijgt. 
Beschijving der plaat Goenoeng-Gedé. De lezer stelle zich voor, dat hij 
zich te midden van een dergelijk woud, als vroeger door ons is afgemaald, 
bevindt op den zuidoostelijken rand van den top des G.-Mandala wangi, tusschen 
Buitenzorg en Tjandjoer. Het grootste gedeelte van het woud hebben wij moeten 
vellen, ten einde ons een vrij uitzigt te verschaffen. Slechts een enkele Lep- 
tospermum floribundum, die zich ter regterzijde van ons bevindt, benevens eene 
Antennaria javanica welke aan het uiterste gedeelte van den rand staat, zijn 
gespaard gebleven. Nevens de hutten der Javanen verheffen eenige Primulae: 
Cankrienia chrysantha, hare piramidevormige kroonen. Van den rand, waar wij 
ons bevinden, die ter hoogte van 6326 voet is gelegen, slaan wij den blik 
over een diep, met woudgeboomte overdekt tusschendal, op den top des G.-Gedé 
in beperkten zin (zie bladz. 25 der Ide afdeeling), die tegenover ons in het 
zuidoosten bijna tot eene gelijke hoogte oprijst. Ons oog valt in den krater, welke 
slechts een halven kring vormt, noordwaarts van zijn middenpunt geopend is, 
en aan die zijde waar hij door geen rand is omsloten, in het tusschendal 
dat den G-Gedé van den Mandala wangi scheidt, uitloopt. Hij keert derhalve 
zijn schilderachtig front naar onze zijde. Het is thans (op den 30sten Julij, 1839) 
reeds 5 ure en de koude neemt met iederen oogenblik toe. De temperätuur is 
reeds tot op 3,59 R. gedaald. Alom in de natuur heerscht eene doodelijke stilte en 
onbewegelijk hangt het baardmos in lange bundels en draden aan de twijgen. Eene 
donkere, kegelvormige schaduw, die met scherp geteekende grens tegen het licht 
uitkomt, werpt de G-Mandala wangi op de met wouden bedekte hellingen des 
G-Gedé; elken oogenblik neemt zij toe in lengte, totdat haar toppunt in de 
wolkenzee reikt, die den G-Gedé als een eiland omringt en het land heinde en 
verre bedekt. Boven hare bolvormig-gekroesde, verblindend witte oppervlakte 
verheffen zich slechts de toppen der hoogste bergen in het blaauwe, verre 
verwijderde verschiet, waarvan wij den G-Patoea en eenige omliggende 
