Vierde zone. 621 Kenig gebied. 
ketenen ontwaren. De halfkringvormige nne „ ae ligt vóór ons, Ene 
schenen door de heldere zonnestralen en bevindt 
nabijheid. Zij is amphitheatersgewijs gebouwd uit pd elkander liggende ad 
banken, die naar boven toe allengs verder achterwaarts springen en door smalle 
uitstekende gedeelten de een van de andere zijn gescheiden. Zij hebben eene zuil- 
vormige afzondering en zijn in meer of minder regelmatige, loodregt staande, 
langwerpig vierkante stukken gespleten. Vele van deze stukken springen even als 
ribben naar buiten. Eenige gedeelten van den kratermuur zijn zwavel- of okergeel , 
anderen zijn roodachtig, velen heldergrijs gekleurd. Aan de linkerzijde verheffen zich 
eenige afgebrokene stukken van dezen halfkringvormigen muur tot spitse top- 
pen, waarvan het grootste stuk G.-Rompang wordt geheeten. Tegenover dezen 
G.-Rompang tot aan het westelijke gedeelte des muurs vallen hier en daar nog 
verscheidene rotswanden in het oog, wier gele of witte kleur een scherp kon- 
trast vormt met het donkere groen der wouden. Van de middenste dezer wanden , 
waaruit nog ligte dampwolken opstijgen , — deze plaats is bekend onder de bena- 
ming van solfatara des G.-Gedé — reikt eene kale, geelachtig gekleurde kloof of strook 
tot verre benedenwaarts in het woud. Boven deze plaats is de kraterbodem vol 
komen dor en kaal. De rand van zijn werkzamen krater , waaruit onophoudelijk 
witte dampwolken al dwarrelend opstijgen, is door uitgeworpene massa’s opge- 
hoogd en tot een uitbarstingskegel geworden, die zich in eene noordelijke en 
noordoostelijke rigting in een breeden, blaauwachtig grijzen lava-stroom verlengt; 
deze stroom loopt in de rigting van den G.-Rompang, waartegen hij stuit, stort 
zich vervolgens steil naar beneden en verdwijnt eerst lager uit het oog 
tusschen de wouden, die beneden aan de hellingen des bergs groeijen. Voor 
zoo ver de diepste insnijdingen ons in staat stellen daarover te oordeelen, bestaat 
de stroom — G.-Batoe door de Javanen geheeten — uit niets anders dan losse, 
hoekige puinbrokken. Al deze op zulk eene verschillende wijze gekleurde rots- 
wanden, trachiet-ribben en lava-brokken, zoomede de smalle, westelijke krater- 
rand, waartegen een rhinocerospad in zigzag oploopt, worden door het geel- 
achtige licht der avondzon beschenen. Verre beneden ons zien wij in het tus- 
schendal het van woudgeboomte ontbloote plekje Kandang badak, dat even 
als de wouden, die het omringen, reeds gedurende een geruimen tijd in de 
schaduw des G.-Mandala wangi ligt. De hooger gelegene gedeelten des bergs, 
die nog door de zon worden beschenen , vormen door hunne lichte kleur daar- 
mede een sterk kontrast; donkere, scherp geteekende slagschaduwen werpen 
zij op de omringende streek. Doch slechts nog gedurende korte oogenblikken wordt 
de G.-Gedé door de stralen der avondzon beschenen. Terwijl de temperatuur allengs 
Jager en eindelijk tot op 2,29 R. daalt, breidt de schaduw des G.-Mandala wangi 
zich uit over een steeds grooter wordend gedeelte van het gebergte, met iederen 
oogenblik neemt zij in lengte toe en ligt eindelijk als een reusachtig spooksel op 
de wolken, die zich oostwaarts van den berg bevinden. Nog eenige oogen- 
