ker) 
t C 
E 
Vierde zone. Eenig gebied. 
middellijn aan de basis 3 à 500 voet bedraagt, niet loodregt boven de kruin 
van den eruptiekegel, maar wordt ten opzigte van de plaats waar wij ons be- 
vinden, in eene schuine rigting naar de regterzijde en naar voren toe gedreven. 
Achter deze dampen is het verst verwijderde gedeelte van den kegel slechts 
onduidelijk zigtbaar. Wanneer men deze dampwolk op een grooteren afstand, 
van ter zijde waarneemt, gelijk door ons is afgebeeld geworden in Merapi 
Figuur 6 (zie Afd. II. bladz. 426), dan vertoont zij zich als een horizontale 
strook, die zich ter lengte van verscheidene mijlen in den dampkring uitstrekt. 
Van ons tegenwoordig standpunt, dat zich in eene grootere nabijheid er van 
bevindt, ontwaren wij slechts de oostzijde der dampwolk, die met eene buiten- 
gewone hevigheid uit de kruin van den slakkenkegel opstijgt en met ijlende 
vaart, al dwarrelende, naar het noordwesten wordt gestuwd. Slaan wij onzen 
blik op het donkere blaauw van het uitspansel, op deze dampkogelen, die zich 
onophoudelijk, al suisende en dwarrelende ontwikkelen en met een toenemenden 
spoed daarheen vlieden, en vestigen wij ons oog op die zwart gekleurde of 
grijze oppervlakte van den vulkaan en zijn woesten slakkenkegel, waaraan geen 
struik, geen grasscheutje, geen enkel groen plekje wordt gevonden, zoo ont- 
waren wij een kontrast, dat vreeselijk-, maar tevens verheven schoon mag 
worden. geheeten. 
Somtijds gebeurt het, dat zich de oostewind tot een storm verheft. Zijn dan 
de wolken langs de berghelling tot op deze. hoogte gestegen, als het ware op- 
waarts gerold, dan drijven, ja vliegen zij met bliksem-snelheid door de asch- 
vlakte, gelegen tusschen den oostelijken kratermuur en den uitbarstingskegel. 
Deze kegel is dan door graauwe nevelen nu eens voor ons oog verborgen, dan 
weder is zijne donkere kruin zigtbaar in de spleten der wolken en zij vertoont 
zich met hare witte, opwaarts dwarrelende dampen midden in de lucht, als 
ware zij door tooverij daarheen verplaatst. Het sissen en bruisen der famarolen 
vereenigt zich dan tot één geluid met het geloei van den storm, en wolken en 
vulkanische dampen dwarrelen chäotisch, als in strijd, door elkander. 
