Vierde zone. 6355 Goenoeng-Ajang. 
worden gevonden, daar treft men insgelijks paauwen en tijgers 
aan,» — zoo luidt het spreekwoord der Javanen, dat door de 
ervaring wordt gestaafd. Allerwege worden vederen van paauwen 
op den bodem van dit hoogland waargenomen, horens en beenderen 
“van herten worden in menigte daartusschen gezien, terwijl hier 
en daar de uitwerpselen van koningstijgers in het oog vallen. — 
Paauwen vliegen dikwerf van het eene boschje naar het andere 
en troepen van herten worden overal gezien, aan alle zijden, waar 
men zijne blikken heenslaat; eenige van deze herten hebben zich 
neêrgevlijd in de schaduw van een boom, of aan den rand van 
een boschje, waar zij herkaauwende op den bodem liggen, andere 
staan al grazende meer afzonderlijk in het rond, terwijl nog andere 
troepen zich op reis bevinden; deze laatstgenoemde vormen lange, 
smalle benden, ten getale van 100 tot 1500 stuks! die, als eene 
geregelde kolom en in eene regte lijn, langzaam over het grasperk 
schrijden. Oude bokken, meer donker bruin gekleurd dan de overige, 
die lange manen en ontzagwekkende horens hebben, gaan als aan- 
voerders vooruit aan het hoofd der kolom. Zij marscheren in geregelde 
orde. — Treed men naderbij — naauwelijks behoef ik te zeggen 
dat ik dit met verbazing deed — zoo staat de bok, die zich 
aan het hoofd der kolom bevindt en tegelijk met dezen het ge- 
heele bataillon herten stil. Zij draaijen dan even den kop een 
weinig ter zijde, zonder hunne voorwaarts gekeerde rigting in het 
minst te veranderen, staren den reiziger aan en — schrijden dan 
langzaam verder. Het is duidelijk, dat zij ín familiën, compagniën 
of troepen ingedeeld zijn, die zich onderling niet vermengen. Naar 
het schijnt zijn zij in hun vreedzaam verblijf in dit gebergte, 
althans door menschen, nimmer verontrust geworden, want zij 
waren (in 1844) zoo weinig schuw, dat men hen tot op eenige 
weinige passen afstands kon naderen. Verscheidene mijner javasche 
begeleiders liepen menigwerf met getrokken Gòlòk (hakmes) op 
hen toe, doch waren niet in staat op deze wijze een der 
herten buit te maken. Ons schietgeweer was in den Pasanggrahan 
achtergelaten. 
Wil de lezer zich eene voorstelling maken van al het eigen- 
dommelijke, tooverachtig schoone dezer landstreek , zoo verplaatse 
