en derd a 
_ Vierde zone. 657 Goenoeng-Ajang. 
aan «zijn voet, maar strekken zich nog vele mijlen ver tot in de 
laag gelegen vlakten uit, die zij wijd en zijd met hunne sombere 
schaduwen bedekken. Aan alle zijden is het Ajang-gebergte door 
deze wouden als door een ondoordringbaren gordel omringd , in 
het midden ‘waarvan de hoogvlakte oprijst, die zich als een berg- 
eiland verheft, — en hier, op deze vlakke kruin, ontmoeten wij 
ter hoogte van 7 à 9000 voet, in het koude klimaat, andermaal 
de tooneelen der « Alang-velden met verstrooid staande boschjes » 
die wij vroeger in de heete zone hebben aangetroffen. Indien wij 
onderzoek doen naar de oorzaken, welke ten gevolge hebben gehad 
dat diersoorten, eigenlijk te huis behoorende in de heete Alang- 
velden van het laagland — Cervus russa, Felis tigris, Pavo mu- 
tieus — zich hier, in deze hooggelegen zone vestigden en zich tot 
een dergelijk aantal vermenigvuldigden , dat daardoor onze verbazing 
in eene hooge mate wordt gaande gemaakt, zoo schijnt het dat wij 
als de hoofdreden er van moeten beschouwen : 1e. het aanwezig 
zijn van die uitgestrekte weidevelden — groene matten die met 
kort gegroeid voedergras zijn bedekt; wij gaan hierbij uit van de 
veronderstelling dat het aanwezig zijn der herten dat der tijgers 
en paauwen ten gevolge heeft, of dat het voorkomen der laatstge- 
noemde van dat der herten afhankelijk is (zie vroeger , bladz. 504); 
maar op die weidevelden groeit de geurige Elsholtzia elata, die 
door de herten als eene lekkernij, als een gekruidde toespijs voor 
hun grasvoedsel wordt genuttigd; de boschjes , welke hier en daar 
op dit grasperk verstrooid worden gevonden, vormen een gebied, 
als het ware eigenlijk ten behoeve van deze dieren in het aanzijn 
geroepen, want met graagte vlijen zij zich neder aan den rand 
dezer boschjes of scheppen er,‚ een ander maal, behagen in, 
zich van den algemeenen schouwplaats le verwijderen en zich in 
het binnenste van een dergelijk woud te verbergen. — 2°. De 
geschiedenis van Java leert ons, en dit geschiedkundige verhaal 
wordt bevestigd door de bewaard geblevene ruïnen van Brah- 
mansche tempelen, welke tijdens de invoering der mahomme- 
daansche godsdienst werden verlaten, dat de kruin van dit ge- 
bergte, dit paradijs der herten, sedert honderde van jaren door 
geen enkel mensch is bezocht geworden. Ontzaggelijke wouden 
