Aanhangsel. 644 Nota's. 
kerven , kloven , waartusschen een gelijk aantal hooger rijzende , 
bolronde gedeelten, als kleine toppen of bulten zich verheffen. 
Wanneer nu de zon aan het uitspansel is verrezen en hare stralen 
op die nevelenbank heeft neêrgeschoten, zoo zet deze laatstge- 
noemde zich uit, begint te zwellen, hooger te rijzen. Is nu ver- 
volgens hare oppervlakte zoo hoog gestegen, dat ze eene gelijke 
hoogte heeft bereikt als de lager gelegene plaatsen , de kerven in 
den plateaurand, zoo loopt de nevel over dezen rand, hij vloeit 
afwaarts langs de steile helling tot in de vlakte van Madoera en er 
worden een even groot aantal nevelvallen gevormd, als er zich 
kerven in den bergkam, den G.-Kondang , bevinden. Ofschoon deze 
nevel langzaam naar beneden vloeit, zoo is zijne beweging toch snel 
genoeg, om duidelijk met het oog te kunnen worden gevolgd; 
hij sluit zich aan, buigt en schikt zich naar alle oneffenheden 
der helling, volgt in zijnen loop (even als drupvormig, vloeibaar 
water) de rigting der dieper liggende plaatsen en verbreidt zich 
eindelijk aan den voet van het gebergte, in de vlakte van Madoera, 
waar hij kleine lagen, strooken, stroomen van nevel vormt. Het 
eerst vloeit de wolkenmassa over de laagst gelegene insnijdingen, 
kerven, van den rand, en dit afvloeijen heeft plaats naauwkeurig 
op een en hetzelfde tijdstip ten opzigte van al die kerven welke 
tot eene volkomen gelijke hoogte verrijzen, — naderhand stroomt 
de nevel, zich meer en meer uitzettende, over de hooger gelegen 
kerven, terwijl een algemeen en volledig afstroomen der wolken- 
massa over den ganschen bergkam, ter lengte van zeven palen, 
slechts een enkel keer door mij is waargenomen geworden. De- 
wijl de wolkenmassa, al hooger rijzende, tevens meer uitgezet en 
soortelijk ligter wordt, zoo houdt het overvloeijen van den nevel 
gewoonlijk na eenigen tijd op. Veertien achtereenvolgende dagen 
heb ik deze «nevelvallen» waargenomen en elken morgen het 
genot gesmaakt, dit eigendommelijke, grootsche verschijnsel te 
aanschouwen. Gewoonlijk is ten 7 ure reeds eene verdunde ruimte 
ontstaan tusschen de oppervlakte des bodems en de nevelbank ; 
ten 74 ure zweeft ter hoogte van 500 voet boven het kleine plateau 
reeds eene stratus-wolk en ten 8 ure wordt, bij eene volkomen 
heldere weêrsgesteldheid, geen spoor meer van nevel of wolken 
