Aanhangsel. 656 Nota's 
jonge nakomelingschap der vogels gespaard, die men laat uitvlie- 
gen. Maar niettemin neemt het getal der vogels wiet toe, noch 
vermindert hetzelve. De Javanen beweren, dat het getal zwaluwen 
zelfs dan niet grooter zoude worden, indien een geheel jaar lang 
volstrekt niet werd geplukt. Te Bandong en op andere plaatsen 
van Java hebben werkelijk vier plukken jaarlijks plaats en alle 
eijeren en jongen, die zich alsdan nog in de nesten bevinden, wor- 
den weggeworpen, maar zelfs op deze plaatsen vermindert het 
getal der vogels niet. (Moet zulks worden verklaard door het aantal 
van jonge vogels die reeds uitgevlogen zijn, of worden toegeschreven 
aan het bestaan van onbekende of ongenaakbare holen, van waar 
gedurig nieuwe zwaluwen naar gene bekende holen verhuizen, die 
door den mensch geplunderd worden?) 
80, BANDONG EN KARANG BOLONG: Tot elk nest behoort een 
paar zwaluwen. Worden er 1000 stuks nesten in een hol gevonden, 
dan is dit hol door 2000 volwassen zwaluwen bewoond, waarvan 
de helft uit mannetjes, de andere helft uit wijfjes bestaat. Nadat 
de nesten weggenomen zijn, vinden de vogels eene schuilplaats in 
de kleine groeven en gaten van het rotsgesteente. 
9°, Banpone: De zes bekende holen leveren jaarlijks, gemid- 
deld van alle vier plukken, 135520 stuks nesten of telken keer 5380 
stuks; hieruit volgt, dat zij door 6700 vogels zijn bewoond. — 
KARANG BOLONG: Honderd stuks vogelnesten wegen gemiddeld 
een Kati en 100 Kati’s zijn een Pikol (centenaar), waarvan jaar- 
lijks 49 à 50 worden geoogst. De Chinezen betalen voor een Pikol 
vogelnesten 4 à 5000 gulden, of één gulden voor 2 à 21 stuks, 
zoodat de jaarlijksche inkomsten hoogstens 250000 gulden bedragen, 
waarvan nog f1000 onkosten moeten afgetrokken worden. Het 
getal nesten dient derhalve (te Karang bòlong) op 500000 stuks 
te worden gesteld. Verdeelen wij nu dit 500000 tal op drie pluk- 
ken en rekenen voor elk afzonderlijk nest twee vogels, dan ver- 
krijgen wij meer dan 3555000 stuks vogels, die op een en denzelfden 
tijd in de holen van Karang bòlong wonen. Deze aanteekeningen 
hebben betrekking tot het jaar 1847 en zijn geput uit de berigten 
en officieele staten van den opziener der vogelnestholen te Karang 
bòlong. De plukkers vormen hier, als het ware, eene bijzondere, 
