Nota's, 
er} 
Ge 
Go 
Aanhangsel. 
uitlokkend. Maar weldra bespeurde ik, dat het‘onmogelijk was een 
juist resultaat van dien aard te verkrijgen; ik moest mij derhalve 
vergenoegen — en al was het slechts bij wijze van eene proef, — 
een dergelijk overzigt uitsluitend te leveren van de vierde zone 
op het eiland Java, welke geringer van omvang en tevens volle- 
diger bekend is dan eenige andere. Ten opzigte van het zoo even 
betoogde dient vooreerst te worden aangemerkt, dat talrijke plan- 
tenfamiliën van Java b. v. de groote heirschaar der Mycetes en 
Lichenes, de Musci frondosi en hepatici, de Gramineae en-Cype- 
raceae, Musaceae, Pandaneae, Leguminosae! of nog geheel niet, 
of niet dan alte zeer broksgewijs zijn bewerkt, terwijl andere alleen 
door de diagnosen zijn bekend geworden welke Dr. CG, L. Blume 
daarvan zoo niet ontworpen, althans onder zijnen naam in het 
licht heeft gegeven. Het is te bejammeren, dat deze heer Bl, de 
kunst heeft verstaan om aan de natuuronderzoekers, die het eiland 
Java, op last van de Nederlandsche Regering, tot het onderwerp 
hunner nasporingen hadden gemaakt, de Herbaria door hun ver- 
zameld af te nemen, ze zich zelven toe te eigenen en zoo doende 
de bouwstoffen tot de Flora Javae aan alle beminnaren der botanie 
ontoegankelijk te maken, waardoor de vordering der wetenschap 
in eene niet geringe mate wordt opgehouden. Een groot aantal 
plantendiagnosen, die onder den naam van den genoemden kruid- 
kundige in het licht verschenen, zijn zoo kort en onvolledig, dat 
het ondoenlijk is eenige plant met behulp daarvan juist te bestemmen 
en wat aangaat de geographische verbreiding, de verticale uit- 
gestrektheid, de standplaats, den habitus, de physiognomie der 
planten van Java, zoo is de moeite aan het zoeken van dergelijke 
opgaven in de plantenbeschrijvingen van Dr. Blume gewijd, geheel 
en al te vergeefs besteed. Die beschrijvingen toch (namelijk de 
«Bijdragen tot de flora van Neêrl. Indië») werden in aller ijl aan 
elkander gelijmd, alleen om het z. g. regt der prioriteit te redden, 
volgens de grondstelling: «wie het eerst komt, die het eerst 
maant.» Vervolgens moeten wij niet onopgemerkt laten, dat de 
genoemde kruidkundige — een van die «hooi verzamelaren» zoo 
als ze door Dr. Schleiden worden genoemd — slechts een uiterst 
gering getal planten op Java in hun levendigen toestand heeft 
