ii 



et 

 P 



— 8 — 



Terebratulas fovet. Unde nimirum patet, calcareum lapidem uniiis 

 esse aetaiis cum infra sito psammite viridi, in quo fragmenta schisti 

 forsan chloritic'j signa i^itur destructoruai primitivorum montium, 

 obveniunt, 



§. 13. 



Ad oram maritimam Revalensem lapis calcarlus ex caeruleogrl- 

 seus iucidi saepius coloris modo psammitem viridem, modoque, 

 quo hic decst, schistum aluminarem tegir, magnaque enormis sae- 

 pius extensitatis strata format, quae per se ex solo prosiliunt, Ani- 

 malibus deinde fossilibus sibi peculiaribus et immanibus abundat; 

 ita ut hic imprimis illorum, quae per provincias maris baltici in 

 montibus occurrunt , quorumque nullibi major numerus , neque 

 melior conditio observatur, studium ineamus oporteat. Sunt prae- 

 cipue Orthoceratitae permaximi , qui innumeri in durissimo quoque 

 lapide obvii siphonem saepius intus nitidis crystallis spathi calcarei 

 repletum prae se ferunt; neque magni Aimnonitae, vel pedem fere 

 longi minus frequentiores obveniunt. Deinde Trilobiti, in slratis prae- 

 sertim supremis, terrenis jani et margaceis, licet ipsi lapidi calcario 

 crystallino non desint, se offerunt. Terebratulae vero, Helices ac 

 Turrilellae iisque similia genera varias species ac formas enormes , 

 conchis utpluiimura destructis v«l saltem maxime laesis, exhibent. 

 Ex Polyyis denique jistraeae frequentius obviae hucusque pro AI- 

 cyoniis habitae, corpora rotunda extus stellalis areis pentagonisnotata» 

 reliformi quasi superficie, formas igitur penitus paradoxas sistunt, 

 Neque xAxiores ivmt Madreporae , columnis hexagonis excentricis, 

 J^jitenipot ae Y)Qrro, columnis hexagonis parallelis , ac Sarcinulae , 

 quae tamen mlnus frequentes sunt ; Celleporac denique rariores 



^ 



