12:5 



Denne Art er taget af G. O. Sars ved Mosterhavn paa 40 Favnes Dyb og af mig 

 iidenfor Skudesnses paa 100 Favnes Dyb. 



Gen. III. K'HNOPUS. Costa, 1853. 



Deriv. : i.'x''°? (tynd), tco'j; (Fod). 



Syi). : 1853. Ichvopus, Costa, Recherche Crost. amfip. Kendicont. dell, .\ccad. di Sci. 



Napoii. 1853. p. 172. 

 1856. — Costa, Su' Crost. amfip. d. reg. Nap. Mem. d. Accad. d. scien. d. 



Napoii. 185G. p. 17G et 188. 

 1860. — Boeck, Bemserkninger aug. Amphipoder. Forh. ved de Skaiid. 



Naturf. 8de M0de 1860. p. 644. 

 1862. — Spence Bate, Cat. Amphip. Brit. Mus. p. 84. 



1866. — Heller, Beitrage z. uah. Kenntu. Amphip. adriat. Meeres. p. 18. 



1870. — A. Boeck, Crust, amphip. bor. et arct. p. 18. 



Typ.: Icfmopun taKrus, Costa. 



Mandibulfe breves: mala truncala, in margine siiiuala: palpo in eadem alti- 

 tudine ac tuberculo parvo niolari nffixo: articiilo palpi 3lio tenui, ciirvalo. 



Ma.\ill« Imi paris laminis interioribus parvulis. 



Maxilb-p 2di paris laminis gracilibus. 



Pedes ma.xillares laminis cxterioribus perlongis et periatis. in marffine nodu- 

 losis: articulo palpi 2do brevi: 3tio elongato. 



Antennae flagellis praelongatis, multiarticulatis. 



Pedes Imi paris mann gracili. apicem versus altenuafa. baud subcbeliformi. 



Pedes saltatorii paris 2di ramo interiore diverse ab exteriore. in margine 

 medio interiore gibboso; in gibbere illo seta valida affixa. 



Pedes saltatorii paris ultimi ramis elongatis. 



Appendix caudalis longa, fere ad basin fissa. 



Vesiciilae branchiales pectinatim plicataB; plicaturis ab rachi media exeiintibus. 



Costa opstillede denue Sltegt i 1853 og i 1856. I det sidste Aar giver han f0l- 



gende Diagnose af Slaegten: „ Antennae Imif/ae, cradles, super iores hiscfac. Pedes qvatuor 



unferiores longi, graciles, flUformes. hatid prehensiles, primi nnyviculo minuto infra pccti- 



■nato terminati; secundi niemhranaeei, mann apke longe fitnbriata, ungviculo vix cnnspicue/' 



Derpaa vLser han. at den skiller sig fra Slfegterne CalUsoma og Alibrotus, og omtaler 



Gjnellenies saeregne Form. Den hlev optaget af mig i 1860, og jeg henforte hertil den 



nye Art /. spini.cornis (Forhandl. ved de skand. Naturf. 8de M0de. p. 645). Spence 



Bate (Cat. Crust. Amphip. Brit. Mus. p. 84) optager ligeledes denne Slffigt, som han 



forgvrigt ikke kjender. Lilljeborg slog den i 1865 sammen med Lysianassa. medens 



16* 



