363 



palpo magno, 2articulato: palpo maxillae siiiistrae in apice spinis, maxillas dextrae 

 in apice dentibus armato; lamina interiore plus minusve valida. 



Pedes maxillares lamina exteriore majore aut minore, nunqvam vero per- 

 magna, in margine dentibus (raro spinis) et in apice setis curvis armata; lamina 

 interiore elongata, dentibus tribus et setis multis instructa: palpo elongate; articulo 

 ultimo apicem versus perangusto, ungviformi. 



Corpus plus minusve compressum. 



Epimera anterlora qvatuor vulgo magnitudinis mediocris, raro parva. 



Antennae elongatae; superiores flagello niultiarticulato et flagello appendicu- 

 lari, inferiores flagello modo brevi instrucfae. 



Pedes Imi et 2di paris manu subclieliformi. 



Pedes trium parium ultimorum longitudine paulatim crescenles. 



Pedes saltatorii 2ramosi ; rarissime pedes ullimi paris simplices. 



Appendix caudalis laminiformis, fissa aut nnn fissa. 



Dana, som opstillede denne Underfamilie i 1849, henstillede hertil i 1852 iol- 

 gende Sltegter: Acanthonotus, Alihrotus, LcptocheAnis, Iphimedia, Oedicerus, Amphitlioe, 

 Gammarus, Fhoiis, Melita, Mcera, Dercotho'C, Pyctihis, Fardalisca. Afylus og Ischyro- 

 cerus. Hail karakteriserer deu paa folgende Maade: Antennse primaj basi graciles. 

 Maxillipedes sat lati, lamellis iuternis sat elougatis. Mandibulae acie denticulata in- 

 structae et altera accessoria qvoqve processu molari et palpo Sarticulato. Pedes 10 

 postici non subprehensiles. 



Acbilles Costa optog i 1857 deune Underfamilie og henforte dertil Slaegterne 

 ^gidia, 3IeUfa, Amphithoe, Amphithonotus, Nototropis, Epimeria, Probolium, Gammarus, 

 Ceradocus, Elasmopus. Spence Bate heuforte i 1862 til Gammarides: Brandtia, Dexa- 

 mine, Atylus, Pherusa, Paramphithoij, Calliope, Amplntlionotus, Epimeria, Eusirus, Leu- 

 cotho'e, Fardalisca, Seha, Gossea, Aora, Stimpsonia, Microdeutopus, Protomedcia, Baihy- 

 poreia, Niphargiis, Eriopis, Crangonyx, Gammarella, Melita, Mcera, Eurystheus, Amatkia, 

 Pallasea, Gammaracanthus, Gammarus, Megamcera. Han giver den folgende Karakter: 

 Legemet er i Almindeligbed saiiiiiientrykket fra Siderne; 0inene ere to, sammensatte, 

 siddende paa en Forhoining niellem de ovre og nedre Folere. Folerne ere stillede den 

 ene over den audeu. De ovre Folere ere lange, tynde, traadformede. De nedre Fo- 

 lere ere naesten lig de ovre. Det forste Fodpar er mere eller mindre uddannet til at 

 gribe med. Det andet Par ligner det forste og er i Almindeligbed vel udviklet. Det 

 sidste Par Springfodder er aldrig vaebnet med Hager. Halevedhajnget er enten plade- 

 formet eller rorforniet. Lilljeborg henforer i 1865 til denne Underfamilie Slaegterne 

 Gammarus, Eriopis, Eusirus, Microplax, Isicippe og Fardalisca. 



Man ser saaledes, bvor ulige Anskuelserne ere angaaeude denne Underfamilies 



46* 



