517 



Labium inferius perlatum; lamina interiore lata. 



Maxillae Imi paris lamina interiore longa, non vero lata, in apice setis plu- 

 mosls paucis instructa; palpo 2articulato, in apice spinis et dentibus paucis, va- 

 lidls armato. 



Maxillae 2di paris lamina exteriore longiore et partim laliore qvam interiore. 



Pedes maxillares robusti; lamina interiore elongata; exteriore magna, in 

 margine interiore dentibus latis, in apice spinis curvatis armata. 



Corpus elongatum, altum, compressum; epimeris sat magnis aut magnitudinis 

 mediocris, in margine inferiore setis instructis; capite in apice produclo; oculis 

 duobus (?) aut qvaiuor, simplicibus. 



Segmenta postabdominis duo posteriora coalita. 



Antennae superiores flagello longo praedit^e, flagello accessorio destitutse, ad 

 apicem capitis affixae. 



Antennae Inferiores item flagello longissimo rnstructae, sub capite affixas. 



Pedes Imi et 2di paris graciles, manibus parvis, subcheliformibus instructi. 



Pedes 3tii et 4ti paris angusti; articulo 3tio lato. 



Pedes 5ti et 6ti retroversi; ungvibus parvis. 



Pedes 7ml paris iisdem 5ti et 6ti paris multo breviores; articulo Imo infra 

 el postice valde dilatato. 



Pedes saltatorii biramei; ultimi paris ramis laminiformibus et setosis. 



Appendix caudalis plus minusve profunde fissa. 



Spence Bate kaldte sin herhen horende Underfamilie i 1855 Tetromatides efter 

 Slaegten Tetromatus, men da ban fandt, at denne var synonym mecf Ampelisca, foran- 

 drede ban i 1857 Navnet til Ampeliscades, og ban benf0rte herunder kun een Slaegt, 

 Ampelisca. Costa opstillede denne Familie som en Underfamilie Ampeliscini og anf0rer 

 som Karakter for den, at Hovedet bar ocelli og ikke sammensatte 0ine, som bos de 

 0vrige Underfamilier af Familien Gammariclei. Spence Bate frembsever ogsaa Hovedets 

 eiendommelige Form og finder, at den bor staa nser Lijsianassides og Phoxides. Llilje- 

 borg bensevnte sin Underfamilie i 1865 Ampeliscina og adskiller den fra de ovrige under 

 Gammaridce horende 3 Underfamilier, hvis 0vre Folere mangle Bisvobe, ved at 0inene 

 ere simple. Han henforer hertil Slsegterne Haploops og Ampelisca. Kr0yer bar allerede 

 i 1842 vist, at Hannerne skille sig fra Hunnerne ved, at deres Folere, isser de nedre, 

 ere raeget forlacngede og forsynede med Sugeskaale, formodentlig for derved at holde 

 Hunnerne fast under Parringen. Alle Sltegter af denne Familie bebo Ror, som de danne 

 sig af Dynd, hvilket er allerede anfort af Lilljeborg og Danielssen, men desuagtet stiller 

 Spence Bate denne sin Underfamilie under Subdivisionen Vagantia og ikke under Do- 

 micola. 



